Be dviejų rusų kosminėje stotyje yra ir vienas amerikietis, kuris yra visai ne rusų kosmonautas, galintis be tuliko gyventi beveik neribotą laiką. Tereikėjo savaitės, kad amerikietis ir nuosavas šlapimas galutinai prispaustų kosmonauto Olego Kononenkos smegenis. Ekstermaliose sąlygose jos sėkmingai degradavo iki santechniko smegenų lygio ir... bingo, Olegas pataisė tuliką! Tiesa, jo remontui prireikė naujo siurblio, kurį atskraidino amerikiečio kolegos su “Discovery“ birželio 2 dieną. Pagaliau tualetas dalinai veikia.

Puikus tarptautinio bendradarbiavimo pavyzdys. Jau matau puikų NASA išleistą plakatą, kuriame besišypsantis amerikietis paduoda popieriaus ruloną pamėlusiam rusui tualete!

Kadangi kosminiame laive tėra vienas tualetas, rusų tualetu su džiaugsmu naudojasi tiek rusai, tiek amerikiečiai - amerikietiška kosminės stoties dalis tualeto neturi (!), o atskridusio šatlo (shuttle) tualetas yra mažiau patogus. Žinoma, po tokio nuotykio amerikiečiai užsisakė pas rusus tualetą už 19 mln dolerių ir dabar turės savo.

Gali kilti klausimas kodėl jis tiek kainuoja??? Ne todėl, kad nesvarumo būklėje kojas prilaiko ir produktui skristi trukdo, visai ne. Taigi šis naujas modelis šlapimą vers GERIAMUOJU vandeniu!!! Yes, mano vaikystės idėja tampa realybe!! Vaikai jau nebenori tapti kosmonautais, o aš laukiu pranešimo apie tai, kaip Olegas naują tupyklą stato buvusios virtuvės vietoje.

Apie OLPC (One Laptop Per Child) jau nemažai rašyta (rasti galima tiesiog Google, arba čia, lietuviškai - elektronika.lt). Kaip suprantu, nemažai šalių jau užsakinėja kompiuterius vaikams, pvz Kolumbija užsako 65.000, Peru projektas apima 260.000 kompiuterių, Peru jau gauna ir t.t.

LR Vyriausybės 2004-2008 metų programoje nemažai šnekama apie kompiuterinio raštingumo kėlimą, klasių įrengimą ir t.t., tačiau apie šį projektią nieko nėra - programa tai 2004-2008 metų, ir ruošiant programą OLPC tiesiog dar nebuvo.

Įdomu - ar yra kas nors planuojama Lietuvoje? O gal tereikia palaukti naujos 2009-2100 m. programos, nes be programos tai niekaip nieko nebus? Bet... - laikas eina, jau pasiruošus projektas gali būti jau pasibaigęs, o laptopai - graži praeitis. Ir programų sulietuvinimui tikrai reiks ne vienerių metų, taigi  projektas vėlgi spės “praeiti pro šalį“...

Na gerai. Nežinau kaip yr, ir panikuoju :) Taigi pasakykit kas nors, kad kas nors daroma, arba kad nereikia pirmokėliam kompiuterių (Peru kaime jų reikia labiau), arba kad idėja niekam tikusi, arba mes turim geresnį planą....  Ir man bus ramu. Ačiū!

Nežinau kodėl, tačiau nenorėčiau matyti dirbtinų žmonių tarkim, parduotuvėse, bilietų kasose ir panašiai. Išvis nenorėčiau su jais turėti nieko bendro, nesvarbu kokie pažangūs jie taptų ateityje. Man geriau būtų tiesiog pardavimo automatai ir tiek, jokio panašumo į žmogų.

Antra vertus gamintojai aiškiai siekia sukurti kažką, kas imituotų, o vėliau gal ir pakeistų pilnai sekso partnerį... Aš neturiu nieko prieš pripučiamas lėles ir man tikrai netrukdys, jei kas turės androidus, nieko labai bloga tame nematau. Bet, ko bijau labiausiai, - matyt juos teks sutikti ir kitose sferose, net neklausiant ar man tai  patinka, ar ne...

Frankfurte mačiau šokančius dirbtinius Kalėdų Senius. Negaliu paaiškinti, kodėl man tai nepatinka. Gal todėl, kad aiškiai matosi, kad jie netikri? Jei negalėčiau atskirti tokio androido nuo žmogaus - gal būt viskas būtų kitaip? Aplink nemažai dirbtinų augalų, gėlių - neatskirti nuo tikrų. Ir nieko... O jums?

Filmowe nanogeny nie były żadnym darem niebios, cudem czy jakimkolwiek nadprzyrodzonym zjawiskiem, tylko przykładem technologii znanej cywilizacjom innym niż ziemska, za to nie znanej ludziom – przynajmniej w roku 2005, gdy kręcono oba wspomniane odcinki "Doktora". Do czasu: światowe media doniosły niedawno, że substancja działająca tak jak Moffatowe nanogeny to już nie żadne science fiction, tylko zwykłe science. Według relacji, które mogliśmy zobaczyć także w odpowiedzialnej za kultowy serial o podróżnikach w czasie BBC, amerykańscy (jak zwykle) uczeni zidentyfikowali środek stymulujący ludzkie tkanki do wzrostu, dzięki któremu regeneracja amputowanych kończyn i narządów może już wkrótce stać się tak prosta, jak ich wycinanie.

By nie pozostać gołosłownym, oto fragment dość konkretnej relacji, która ukazała się na portalu biotechnolog.pl dwa dni temu i w międzyczasie zawojowała Wykop:

Trzy lata temu Lee Spievac (68) stracił koniuszek palca, który przez przypadek dostał się w śmigło hobbystycznego samolotu. To nie była zwykła rana, ale po prostu odcięty kawałek palca. Jakiś czas później Alan, naukowiec i brat Lee, przyniósł do domu tajemniczy proszek nazwany “Pixie dust” (”pył elfów”) i kazał Lee regularnie go aplikować. Po miesiącu opuszek palca odrósł… i to łącznie z paznokciem i naczyniami krwionośnymi, przybierając pierwotny kształt. Nawet odcisk palca Lee Spievac ma ten sam.
“Pył elfów” to najnowsze cudo medycyny regeneracyjnej rodem z laboratorium dra Stevena Badylaka z Instytutu Medycyny Regeracyjnej na Uniwersytecie w Pittsburgh (USA). Jest to po prostu sproszkowana forma macierzy zewnątrzkomórkowej (czyli substancji międzykomórkowej tkanki łącznej) pochodzącej ze świńskich pęcherzy. Proszek ten zawiera szereg białek tkanki łącznej, a używają go często lekarze do regeneracji zerwanych ścięgien, szczególnie u sportowców. Do tej pory jednak nikt nie spróbował stosować go na uciętym palcu.
Celem sproszkowanych komórek i białek jest danie sygnału własnym mechanizmom regeracyjnym do odbudowy ubytków. Badylak jest jednym z wielu naukowców, którzy wierzą, że można doprowadzić do odbudowy nawet całych kończyn. Trzeba tylko wiedzieć jak i “pył elfów” jest właśnie taką wskazówką dla komórek, w których drzemie regeneracyjny potencjał.

Biotechnolog dodaje jeszcze link do nagrania z BBC, traktującego o wiekopomnym odkryciu:

Rewolucyjny news od razu przywiódł mi na myśl czytany niedawno artykuł Regeneracja ludzkich kończyn z majowego Świata Nauki. Napisała go trójka badaczy, których spokojnie możemy zaliczyć do grona największych ekspertów w dziedzinie ssaczej regeneracji: Ken Muneoka, Manjong Han i David Gardiner. Dość wspomnieć, że autorzy – profesorowie z Tulane University i University of California w Irvine – otrzymali niedawno od rządu Stanów Zjednoczonych (reprezentowanego przez Defense Advanced Research Projects Agency) wielomilionowy grant na badania w zakresie zdolności regeneracyjnych ludzkich kończyn.

Artykuł koncentruje się przede wszystkim na procesach regeneracyjnych w organizmach płazów i myszy. Mozemy sie z niego dowiedzieć, że odbudowa utraconych części ciała u zwierząt wyższych (nikogo jakoś nie dziwi odrastająca połowa dżdżownicy) nie jest w przyrodzie wcale tak absurdalną ideą, jakby się na pierwszy rzut oka zdawało. Jeśli chodzi o kręgowce, z odrastaniem po amputacji nie mają problemów kończyny znanych właśnie z tej niesamowitej właściwości płazów: salamandry i traszki. Dorosła salamandra jest w stanie, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba, regenerować swe nogi wielokrotnie. Także inne płazy, choć już na mniejszą skalę, potrafią korzystać z dobrodziejstw regeneracji. Zraniona żabia kijanka odtwarza w razie potrzeby odciętą nóżkę, kumaki są w stanie regenerować palce. Nawet ssaki we wczesnych etapach rozwoju płodowego potrafią odbudowywać utracone zawiązki kończyn, zdolność ta zanika jednak na długo przed urodzeniem.

Zanika – ale nie całkowicie. Jak zapewniają bowiem Muneoka, Han i Gardiner, można u ssaków, w tym ludzi, znaleźć cześć ciała, która – odcięta – bez problemów odrasta nawet u dorosłych osobników. A częścią tą jest – tra ta ta ta – koniec palca!

Oddajmy głos ekspertom:

Człowiek może regenerować koniuszki palców. Zjawisko to zauważono po raz pierwszy ponad 30 lat temu u dzieci, ale od tego czasu obserwowano również u nastolatków i dorosłych. By się pojawiło, wcale nie trzeba wiele: należy oczyścić ranę i założyć jak najprostszy opatrunek. Jeśli pozwolimy na naturalne gojenie, koniuszek palca odzyskuje kształt, linie papilarne i czucie, może się też mniej lub bardziej wydłużyć. Sukces tego minimalistycznego postępowania po urazowej amputacji części palca był wielokrotnie dokumentowany w czasopismach medycznych. Tymczasem typowym leczeniem jest w takich przypadkach pokrycie rany amputacyjnej płatem skóry – jak teraz wiemy, hamuje to regenerację nawet u salamandry, ponieważ uniemożliwia naskórkowanie rany.

Nos mi podpowiada, że wspólne dzieło profesorów Badylaka i Spiewacka brata (czy te polsko brzmiące nazwiska to aby na pewno zbieg okoliczności?) to humbug grubymi nićmi szyty. Dziwi tylko, że w redakcji naukowej BBC (medium, które według Bad Science i Guardiana rozkręciło całą awanturę z palcem) już na samym początku nikt nic nie poczuł...

Ez volt a mese, most pedig írok egy kis technikai dolgot, mert miért ne:D Én Aegisubbal dolgozom, mert azt tartom a legjobb feliratozó proginak, egyszerű, "magyar", és abszolút professzionális. A formázást is azzal csinálom, mert arra is tökéletes. A feliratokat és a fontokat az MKVTollnix-el nyerem ki az mkv-fájlokból, és sokszor konvertálok videót arra "pedig az all to avi" nevű progit használom, valamint újabban az Avidemux-ot. Ezek mind teljesen ingyenes progik, bárki beszerezheti őket egy kis "guglizás" után. A fordítás elött az adott anime-t mindig megnézem(célszerű is :D), utánna lefordítom, majd formázom a feliratot. ez után szoktam még beidőzíteni , amit kell, majd megnézem mégegyszer és amit találok hibát azt gyorsan kijavítom. Ez után küldöm el lektorálásra, méghozzá Tyraelhez, aki több hibát talál néha mint a gimis magyartanárom. (hál isten, hogy nem ő volt az, mert lehet még elsős gimis lennék...) Ha lektorál visszaküldi nekem a cuccot, valamint egy nyelvtani jegyzéket, amiben benne van, hogy mit javasol az én mondataim helyett.(ebben javulok már :D) Amit a legjobbnak találom azokat beillesztem, majd kiteszem az Elitre a feliratot, valamint AA-ra is. Hát nagyjából ennyi lenne. Ja azt még érdemes tudni, hogy a nyelvtanilag javított feliratokat kicsit késöbb adjuk ki [V2] névvel. De ez se mindig van így, mert ha Tyrael ráér akkor azonnal megcsinálja:).

Doszedłem do wniosku, że i tak nikt nie przeczyta całej notki, którą dzisiaj spłodziłem, bo to są te cztery tysiące słów. Przyznaję - trochę się rozpisałem, a ciekawe rzeczy dzieją się w sumie tylko na początku. Dalej jest już coraz gorzej. Dlatego od razu napiszę: wystarczy, że przeczytasz pierwsze cztery akapity, z których można jeszcze coś wywnioskować. Reszta jest milczeniem.

Każdy ma swoje własne zakamarki czarnego umysłu. Wszyscy coś chowają w najgłębszych czeluściach wyobraźni. Ludzie mają swoje sekrety, drobne marzenia, wyimaginowane stworzenia, małe duszki czy wielkie bóstwa pochowane w fałdach pomarszczonego mózgu. Od zawsze człowiekowi towarzyszyła wyobraźnia płatająca drobne lub większe figle - tak właśnie powstali bogowie. Ktoś zastanawiał się skąd sie wzięło życie, ktoś myślał nad tym w jaki sposób powstał świata, a ktoś jeszcze inny chciał sobie wytłumaczyć zjawiska nadprzyrodzone. Lepiej w końcu wiedzieć skąd się co bierze. Życie jest lżejsze, jeśli się wie, że piorunów nie trzeba się obawiać, gdyż bóstwo je ciskające jest obłaskawione zarżniętą świnią.

Ale to stare dzieje. Dzisiaj nie potrzebujemy bogów. Lecz w dalszym ciągu ich sobie kreujemy. Wymyślamy sobie niebo, wymyślamy innym piekło, żeby wiedzieć co nas czeka po życiu. Kiedy się wie co i jak to nie trzeba się stresować tym gdzie się pójdzie po śmierci. Niebo dodaje otuchy. A nawet jeśli grozi komuś piekło to przynajmniej wie na czym stoi. Co prawda jeśli ktoś wierzy w reinkarnację to ma więcej dróg do wyboru, ale i tak prawdopodobnie zostanie mrówką lub komarem, rzadziej gołębiem. Ateiści, agnostycy i inne osobistości niewierzące mają już trochę więcej problemów, bo pustka wydaje się taka... pusta. No, ale oni też sobie przyswajają to co mówią inni i w końcu mają w głowie jakiegoś małego bożka, duszka czy demona, który sprawia, że ich życie staje się prostsze, bo bez stresów o to, co będzie po śmierci.

Ludzie mają też swoje przesądy. Te z czarnymi kotami, rozsypaną solą, witaniem w progu, zbijaniem luster, przechodzeniem pod drabiną, czy łapaniem kominiarza za... za to za co sie łapie kominiarza. Pewnie w Amerykańskich Bogach Gaimana występował ktoś o imieniu Pech, tylko, że pisarz nie umieścił go na kartach powieści. Ba, w dzisiejszych czasach, wg. "mitologii" Gaimana, Pech byłby bardzo potężnym bóstwem, gdyż cholernie wiele osób składałoby mu ofiary. Może nie za wielkie - splunięcie przez ramię, obrócenie się w miejscu, noszenie czterolistnej koniczyny, czy odpukanie w niemalowane - ale zawsze są to jakieś darowizny. A właśnie dzięki takim prezentom, bogowie, ci amerykańscy, rosną w siłę.

A więc mamy dzisiaj bogów, bożków, duszki, demony, skrzaty, zębowe wróżki i inne święte Mikołaje. Siedzące tylko w naszych głowach. Lecz przecież każdy (a może nie każdy, może tylko ja jestem taki dziwny) tworzy swój własny mały światek w którym od czasu do czasu sobie pomieszkuje. Głównie przed snem. Te światki rządzą się własnymi prawami - mamy w nich nadprzyrodzone zdolności, wszystko nam się udaje, jesteśmy piękni, mądrzy bogaci. Fizyka jest inna i nawet bogowie są tacy jakich sobie wymarzymy. Żyje sie tam bez zmartwień, choć szkoda, że mozna w tym małym raju być tak rzadko.

W moim małym, wyimaginowanym, własnym, osobistym i nieco paranoidalnym świecie nie ma bogów. Są demony. Jest ich dwanaście. Nazywane są ror - oczami. Każdy z nich jest symbolizowany przez jeden z rogów dodekagramu i każdy ma swój własny kolor oczu (właśnie od tego wzięła się ich nazwa). Na przeciwko każdego demona w dodekagramie siedzi jego przeciwnik, co w konsekwencji daje 6 par przeciwieństw. Fajnie, nie?

_

TNEMELE - błękitny ror

Demon personifikujący wiatr, powietrze, chmury i większość zjawisk atmosferycznych. Nigdy nie stawiano mu pomników, gdyż uważano, że przedstawienie pana wiatrów jako kamienną figurę, sprowadzi gniew Tnemele, który nienawidził niczego, co związane z materią i całą ziemią (która była domeną jego brata - A'ymeyza). Ror tego przedstawiano wiec tylko i wyłącznie na malowidłach na papirusach, które rzucano na wiatr (miało to obłaskawić demona i sprowadzić dobrą pogodę). Na tych malunkach wyglądał jakby całe jego ciało było stworzone z białych, szarych i błękitnych obłoków. Miał szeroką klatkę piersiową i bujną brodę z ciemnej chmury burzowej, zaś zamiast nóg, poniżej pasa kręciło się szarawe tornado. Niektóre osoby, twierdzące jakoby widziały Tnemele w jego prawdziwej postaci, mówiły, że jego całe ciało zmienia się, jakby chmury je tworzące były popychane przez wicher i podczas ocierania się o siebie iskrzyły małymi błyskawicami, a w jego oczach siedziały błękitne pioruny kuliste. Mówiono też, że na czole, między obłokami był prześwit w kształcie oka z trójkątną źrenicą, świecący błękitnym światłem.

Ludzie składali Tnemele ofiary z ptaków latających, lub z malowideł rzcanych na wiatr, prosząc o dobrą pogodę oraz o ochronę przed burzami i trąbami powietrznymi. Sam demon przeważnie nie mieszał się do życia ludzi, dlatego jego kult był słabo rozpowszechniony, lecz uznawano go za patrona złodziei, którzy chcieli być nieuchwytni jak sam pan wiatrów.

Jedna z zachowanych legend mówiła o zakładzie Tnemele z jego bratem - A'ymeyzem. Gra dotyczyła skarbu, który w ochronę panu ziemi dała królowa Lorna. Tnemele powiedział, że jeżeli uda mu się wykraść skarb, to jego brat odda ludziom swoje oko (oczy ror były ich źródłem mocy), lecz jeżeli w ciągu miesiąca mu sie nie uda, to odda A'ymeyzowi swoje oko, z którym ten zrobi co tylko zechce. Demon ziemi przyjął zakład. Wiedział, że jego brat jest sprytnym złodziejem, dlatego też musiał zrobić wszystko, aby ochronić skarb. Najpierw zasadził w jego pobliżu olbrzymie rosiczki, które były tak wielkie, że mogły zjeść nawet demona. Następnie wokół całości stworzył kamienną jaskinię ze skał, bez żadnego wejścia, po czym całość zakopał w lesie, żeby nie można było go znaleźć, a w końcu posadził na miejscu magiczne drzewo, które nie mogło zostać wyrwane przez tornado, gdyż wiedział, że Tnemele jest w tym niezrównany.

Pan wiatrów, który nie chciał się pozbyć swojego oka szukał skarbu przez dwadzieścia jeden dni i dwadzieścia jeden nocy i nic nie znalazł, więc wpadł na pomysł, żeby śledzić swojego brata. Stał się niewidzialny jak samo powietrze i dotrzymywał kroku demonowi ziemi. Po trzech dniach zrozumiał, że jego brat codziennie odwiedza pewien las, więc to tam zostawił skarb Lorny. Zamienił się więc w tornado i wyrywał wszystkie drzewa po kolei, aż z całego lasu pozostało tylko jedno, którego nawet najmocniejsza wichura nie mogła wyrwać. Uderzył więc w nie piorunem i poczekał aż się spali. Zajrzał do środka, lecz w drzewie nie było skarbu. Wiedział więc, że A'ymeyz zakopał skarb w ziemi. Zamienił się w silny wiatr i wydmuchał cały piach spod spalonego drewna, aż znalazł wielki głaz, w którym było ukryte całe złoto. Teraz został maleńkim zefirkiem i przeszukiwał wszystkie szczeliny, żeby znaleźć tę, która prowadzi do wnętrza kamienia. W końcu ją znalazł. Wewnątrz było ciemno, więc rozświetlił środek błyskiem błyskawicy. Zobaczył skarb i mięsożerne rośliny - wiedział, że roślina nie może tknąć wiatru, więc sam stał się wiatrem i usiadł na skarbie i poczekał aż jego brat tu przyjdzie. I w istocie, kiedy miesiąc sie skończył, A'ymeyz przyszedł i ujrzał demona wichrów siedzącego na złocie. Wiedział, że przegrał. Powiedział Tnemele, że odda swoje oko ludowi i w rzeczy samej - dał kamień z żółtym okiem człowiekowi. Lecz nie było to jego prawdziwe oko, tylko, że Tnemele o tym nie wiedział i w sumie go to nie obchodziło. Wystarczyło mu to, że znów pokazał, że jest najlepszym złodziejem na świecie.

_

A'YMEYZ - żółty ror

Demon, władca ziemi, roślin i grzybów. Potrafi powodować błyskawiczny rozwój drzew czy krzewów, dlatego ludzie składają mu ofiary z owoców i orzechów, prosząc o wysokie plony i żyzność ziemi. Jest patronem rolników i łowców (ponieważ nie lubi zwierząt i ptaków, a całą swoją uwagę skupia na roślinności) ale także bankowców oraz strażników, którzy błagają o to, aby żaden złodziej ich nie przechytrzył i nie okradł. A'ymeyz nienawidzi bowiem swojego brata Tnemele, demona-złodzieja, który potrafi ukraść każdy skarb.

A'ymeyzowi często stawiane są pomniki, głównie na farmach lub w lasach. Przedstawia się go jako barczystego mężczyznę z przepaską na oczach i żółtym okiem wytatuowanym na czole. Ubrany jest w skórzaną przepaskę biodrową lub w buty, spodnie i kamizelę ze skór i futer. Dzierży w prawej ręce poskręcany kostur (czasem z liśćmi lipy) lub drewnianą włócznię o metalowym grocie, a kiedy nie ma żadnego z tych atrybutów, pokazuje się go opartego o drzewo dębu lub lipy. Czasem rzeźbi się go z długim warkoczem, lecz przeważnie jest łysy.

Poza swoim bratem Tnemele, nie lubi także Lizy, demona będącego strażnikiem fauny lub czasem także łowcą. A'ymeyz jednak uważa, że zwierzęta nie są potrzebne na świecie, gdyż ludzie doskonale by sobie bez nich radzili, żyjąc z samych plonów roślinnych. Dlatego przeważnie pomaga tym, którzy na swoich rolach nie posiadają ani jednego zwierzaka, przez co farmerzy podzielili się na dwie kategorię - rolników zajmujących się plonami roślinnymi, modlących się do pana ziemi i chłopów hodujących zwierzęta na mięso, składających ofiary demonowi zwierząt.

_

GINO - czerwony ror

Gino jest panem ognia i słońca, choć nie przypomina wcale znanych w innych częściach świata bóstw solarnych. Jest raczej ich całkowitym przeciwieństwem. Od pasa w górę wygląda jak goryl bez futra i skóry, od pasa w dół jak bezskóry człekokształtny jaszczur, zaś głowę ma psią. Jego mięśnie są całkowicie czarne z czerwonymi żyłkami. Posiada także bordowe kościane skrzydła bez błon wyrastające mu z łopatek. Demon posiada długie bordowe kościane pazury u palców rąk i stóp, oraz kolce wystające z kolan i łokci, oraz pas kolców zaczynający sie na czole, idący wzdłuż czaszki, kręgosłupa aż po koniuszek ogona. Na czole wyrastają mu także rogi tego samego koloru. A w każdym miejscu styku kostnej wypustki z ciałem buchają płomienie. Czasem jest przedstawiany z płonącym mieczem o wąskim ostrzu. Wygląda zatem demonicznie, ale jest bardziej neutralny niż zły. Zresztą jak większość z ror.

Właściwie nie jest patronem jakiejś konkretnej grupy społecznej, ale raz do roku, w samo południe najkrótszego dnia, do wulkanu wrzuca się mu ofiarę z węgla, aby nakarmić jego głód, żeby słońce nie zgasło przez najbliższy rok. Również od czasu do czasu osoby, które są zmuszone obcować z ogniem modlą się do niego, aby nie zostać poparzonymi przez ten żywioł.

_

KRYSZTAŁ - zielony ror

Imię Kryształu wzięło się od jego wyglądu. Jego figurki wykonuje się ze szmaragdu lub z zielonego szkła. Przedstawiają one człekokształtnego demona odzianego w zbroję z zielonego kryształu, lecz nie jest to pancerz kuty, lecz raczej rzeźbiony przez wodę, przez co jest gładki i zaokrąglony, a nie kanciasty. Tylko palce u rąk (gdyż Kryształ zamiast nóg również posiada ręce) są ostre niczym diament, a po środku każdej dłoni znajduje się wgłębienie, które pomagają w używaniu magii. Pośrodku swojego hełmu ma wyrzeźbione oko z trójkątną czarną źrenicą.

Demon ten jest patronem wody, choć właściwie nic, poza jego otoczakowym pancerzem, nie wskazuje na jego związek z tym żywiołem. Jest patronem marynarzy, piratów i rybaków. Składają mu ofiarę z ryb przed wypłynięciem na morze, żeby nic im się w podróży nie stało. Także akrobaci uznają go za swego protektora, gdyż uważa się, że Kryształ, dzięki czterem dłoniom, jest najzręczniejszym ze wszystkich ror, co oczywiście jest prawdą.

Kryształowi składa się ofiary w pierwszy dzień roku, w którym spadnie śnieg, jest on bowiem nie tylko panem wody, ale także zimna i białego zimnego pyłu, prosząc o łagodną zimę. Pan wody posiada moc ochładzania i zmrażania samym dotykiem, a rana od jego pazura nigdy nie krwawi, gdyż od razu zamarza. To doprowadza do tego, że jest wrogiem swojego brata, Gino, który woli ciepło od zimna i ogień od wody. Legenda nawet mówi, że to pan ognia powoduje parowanie wody, żeby ta się znów skropliła pod wpływem chłodu Kryształu. Stąd się wziął deszcz i cały obieg wodny.

_

GELA - biała ror

Gela jest patronką życia, to ona jest odpowiedzialna za wkładanie dzieci w brzuchy ich matek, choć ciężko ją porównać do innych znanych bogiń odpowiedzialnych za macierzyństwo, bowiem pani życia jest cała okuta w zbroję z białego złota z purpurowymi podszyciami, purpurową suknią i kapturem nasuniętym na twarz tego samego koloru. Na jej szyi wisi łańcuch z amuletem z białego złota w kształcie oka z trójkątną źrenicą. W ręku dzierży świecący miecz z białego złota, wyglądem przypominający wąskie łabędzie skrzydło. Miecz ten służył tylko do przebijania osób, które umarły za wcześnie, aby tym samym przywrócić im życie oraz do zabijania tych, którzy zostali przywróceni do życia, choć powinni być martwi. Z łopatek wystają jej także skrzydła podobne do tych, które ma Gino, lecz zamiast bordowych kości, są zrobione z lśniącego białego złota. Nikt nigdy nie widział twarzy Geli, mówi się, że widok jest tak wspaniały, że prowadzi do szaleństwa i ślepoty.

Geli składa się ofiary z krwi, która została wylana podczas porodu, przez napojenie nią niemowlaka. Ma to prowadzić do zapewnienia długiego życia matce i jej dziecku. Gela jest również demonem sprawiedliwości, wiec w jej imieniu prowadzi sie rozprawy sądowe, choć rzadko kiedy sama pani życia bierze w nich udział. Ukazuje się ona właściwie tylko wtedy, gdy niewinną osobę skazuje się na śmierć. Wtedy właśnie zwłoki niesprawiedliwie zabitego, przebija swoim mieczem.

_

CU-TE - czarny ror

Cu-Te uznaje się za złego demona, odpowiedzialnego za śmierć ludzi. To on sprowadza nagłą śmierć na osoby, które nie powinny umrzeć, lecz od ciosu jego kosy nie potrafi uratować nawet magiczny miecz Geli. Jego pomniki stawia się na każdej nekropolii przed wejściem ku przestrodze żywych, aby pamiętali, że cmentarz jest miejscem panowania pana śmierci. Wszystkie jego posągi wyglądają tak samo - człekokształtny szkielet szczura z namalowanym czarnym okiem o trójkątnej źrenicy na czole, w czarnym płaszczu z czarnym kapturem, trzymający kosę o lśniącym czarnym ostrzu. W ten sposób przedstawia sie wiele bóstw śmierci, więc Cu-Te nie wyróżnia się wśród nich za bardzo.

Ofiarę z ciała zmarłego składa się przez przebicie jego serca, aby wypłynęła jak największa ilość krwi, żeby Cu-Te przyszedł po jego duszę. W żadnym innym przypadku nie przywołuje się tego demona, gdyż uważa się, że sprowadzenie go bez powodu kończy się śmiercią przywołującego.

_

CAA CALADE - pomarańczowy ror

Demon-kot. Przedstawiany jako rudy, człekokształtny kot o czterech rękach i pomarańczowych oczach o trójkątnych źrenicach. Przez pierś ma przewieszone pasy z nożami do rzucana, a w każdej ręce trzyma zagięty miecz. Caa Calade posiada również chwytny ogon, którym przeważnie miota noże w swoich wrogów. Ror ten, zwany panem ciała, jest niezrównanym wojownikiem i patronem żołnierzy, którzy składają mu ofiary z losowo wybranego wojownika przed walką, co ma sprowadzić na nich błogosławieństwo demona i pomóc w pokonaniu wroga.

Caa Calade, który chełpi się tym, że jest najlepszym wojownikiem, według legendy, wyzwał każdego z demonów dodekagramu do walki.

Najpierw walczył z Gelą, która używała swoim gladiusem, lecz Caa Calade potrafił korzystać z czterech mieczy naraz, więc szybko ją pokonał. Następnego dnia zmierzył się z A'ymeyzem, który dzierżył swoją włócznię, lecz demon-kot odbił jednym mieczem cios włóczni, zaś trzema zadał cios panu ziemi. Następny był Gino, który nie miał żadnego oręża, lecz potrafił miotać ogniste kule. Pan ciała był bardzo zręczny, wiec uniknął wszystkich płonących pocisków, i ciął swojego przeciwnika, tym samym wygrywając walkę. Potem wyzwał na pojedynek Isspo - panią umysłu. Nie była ona wojowniczką, lecz potrafiła kontrolować umysły ludzi. Wysłała więc armię wojowników na pomarańczowego ror, ten jednak nie bał się i wyrżnął wszystkich, aż rzeki spłynęły krwią, a potem zadał cios różowej ror. Zbezczeszczenie jego wód, zdenerwowało Kryształ, który był zręczniejszy od Caa Calade, lecz ten użył podstępu i kiedy pan wody unikał ciosów jego mieczy, demon-kot zadał cios ogonem, w którym trzymał nóż. W ten sposób wygrał walkę. Kolejnego dnia wyzwał na pojedynek Lizę. Ten potrafił kontrolować zwierzęta, więc na swojego przeciwnika nasłał tygrysy, słonie oraz wilki. Pan ciała był przyzwyczajony do walki z ludźmi, nie potrafił więc pojedynkować się ze zwierzętami, ale był na tyle zręczny, że mógł unikać ciosów. Lecz jako, że był demonem-kotem, potrafił się porozumiewa z innymi, nawet najbardziej dzikimi kotami. Przekonywał przez dwadzieścia jeden dni i dwadzieścia jeden nocy tygrysy Lizy, aby te zaatakowały swego pana. Jaszczur nie spodziewał się tego i tak pierwszy krwawił w walce, co świadczyło o jego przegranej. Ta potyczka zmęczyła Caa Calade, więc chciał odpocząć, ale Naga wiedziała, że tylko, kiedy Caa Calade jest zmęczony da sie go pokonać, więc właśnie wtedy wyzwała go na pojedynek. Ciało szarej ror pokryte było płytowym pancerzem, więc nieważne ile ciosów zadawał pan ciała, żaden jej nie wyrządzał krzywdy, a ona z każdą chwilą się coraz bardziej męczył. Wiedział, że Naga ma tylko jeden słaby punkt - oczy, lecz nie mógł jej zadać ciosu od przodu, bo łatwo by go obroniła. Uciekł więc od niej i przebiegł całą planetę, żeby zajść panią wynalazków od tyłu. Zakradł się, wszedł po jej pancerzu, który był nieczuły i kiedy się tego nie spodziewała ukłuł ją między oczy. Walka była wygrana. Teraz pozwolił sobie na odpoczynek. Gdy już odpoczął przyszedł czas na walkę z Emitem Krwiopijcą, który od razu się poddał. Wiedział bowiem, że przegra, gdyż znał przyszłość i przeszłość. Więc niezaspokojony Caa Calade rzucił rękawicę Piriemu. Piri potrafił poruszać przedmiotami na odległość. Wyrwał miecze i noże z rąk i z pasów demona-kota i walczył nimi stojąc na drugim końcu świata. Jednak siła pomarańczowego ror była większa od mocy pana duchów. Chwycił jeden ze swoich noży i rzucił nim w jego stronę. Brązowy ror nie spodziewał się tego i został trafiony. Kolejna walka wygrana. Poczuł się tak dobrze, że wyzwał ostatnie dwa demony naraz - Tnemele oraz Cu-Te. Pierwszy z nich nie mógł być trafiony żadną bronią, natomiast drugi zabijał samym dotykiem. Zasadzili się na niego. Pan wichrów strzelił w Caa Calade piorunem, w tym samym czasie, w którym pan śmierci zamachnął się na niego kosą. Demon-kot tylko na to czekał. Odskoczył. Kosa trafiła w niematerialnego, lecz magia kosy, która zabija każde cieliste istnienie tylko go sparaliżowała, natomiast piorun Tnemele trafił szczurzy szkielet. Oboje odnieśli rany, oboje przegrali, a Caa Calade potwierdził, że jest najlepszym wojownikiem.

_

ISSPO - różowa ror

Isspo, czasem mylnie jest nazywana panią mórz. Nie jest ani ich władczynią, ani nawet nie jest siostrą Kryształu. Lecz skąd te pomysły. Otóż pani umysłu wygląda jakby od zawsze mieszkała pod powierzchnia wody. Posiada syreni ogon, płetwy u ramion, na grzbiecie i na głowie, nawet coś na podobieństwo skrzeli na klatce piersiowej, zaś całe ciało jest pokryte różowawą skórą i różowymi łuskami. Nikt nie wie skąd taki wygląd. Jej piękna twarz z różowymi oczami o trójkątnych źrenicach zupełnie nie pasuje do rybiego ciała. Według niektórych ludzie - jest to pokazanie, że myśli potrafią być zarówno piękne i oślizgłe.

Isspo zna odpowiedź na każde pytanie, które nie jest związane z przyszłością. Potrafi powiedzieć wszystko o przeszłości, gdyż wie, że to się stało, a także wszystko o rzeczach, które w czasie się nie zmieniają - jak na przykład anatomia czy teologia. Dlatego cześć oddają jej uczeni, chcący poznać wiedzę. Czasem Isspo zsyła na ludzi iskierkę wiedzy, dzięki czemu niektórzy wynajdują lekarstwa na śmiertelne choroby, a inni tworzą teorie o świecie. Jednak płacą za to ogromną cenę, gdyż po swoich odkryciach nie żyją długo. Lecz ludzi nie interesuje to, że giną, bo wiedzą, że pozostaną nieśmiertelni w pamięci potomnych. To starcza.

Isspo potrafi także kontrolować ciała ludzi i czytać im w myślach. O osobach, którzy nie pamiętają wczorajszego dnia mówi się, że doznali błogosławieństwa Isspo lub też, że za dużo wypili.

_

LIZA - fioletowy ror

Liza, jest strażnikiem fauny i łowcą. Jako patrona obierają go sobie hodowcy zwierząt, łowcy, medycy oraz alchemicy. Ci pierwsi proszą o zdrowie i płodność menażerii, drudzy proszą o możliwość polowania na istoty pod pieczą demona-jaszczura, ostatni dwaj zaś cenią w fioletowym ror to, że potrafi on ważyć wszelakie trucizny oraz lekarstwa na wszystkie choroby. Aby zaskarbić sobie poparcie tego demona, należało mu złożyć w ofierze kota.

Posągi Lizy stawiało się w lasach, ale nigdy w tych samych, w których stał już pomnik A'ymeyza, takie bluźnierstwo sprowadziłoby na siebie gniew obu demonów. Jego figury stały także w laboratoriach alchemicznych oraz na farmach zwierząt. Jego posążki przedstawiają człekokształtnego jaszczura, którego łuska jest koloru fioletowego. Oczy również są fioletowe i mają trójkątne źrenice. Często posiada również włócznię, oraz obnażone zęby. Wiadomo, że pazury, kły oraz ostrze włóczni są zawsze trujące. Tak samo jak oddech Lizy, który podobno paraliżuje na całe życie.

Liza potrafi rozmawiać ze zwierzętami i to od nich otrzymuje wszelkie potrzebne mu informacje. Ptaki są jego zwiadowcami w powietrzu, ryby w morzu, szybkie zwierzęta na ziemi (podobno demon-jaszczur nigdy nie korzysta z usług dzikich kotów, gdyż uważa, że nie można im ufać), nawet pod ziemią ma zwiadowców w postaci kretów.

_

NAGA - szara ror

Naga jest demonem, który patronuje wynalazcom i górnikom oraz wszystkim, którzy korzystają z urządzeń technicznych. Uważa się, że to ona dała ludziom narzędzia i pokazała jak z nich korzystać, oraz jako pierwsza stworzyła koło, którego wcześniej nawet ror nie znali (według legendy to własnie dlatego ich źrenice są trójkątne). Górnicy zawsze składają jej ofiarę, przetapiając pierwszą rudę wydobytą w kopalni na posążek demonicy.

Jej posążki wykonuje się zawsze z metalu, nigdy z kamienia czy drewna. Zawsze jest przedstawiana jako kobieta pokryta metalowymi płytami, z małym otworem na oczy i wyrytym okiem o trójkątnej, szarej źrenicy na czole, oraz z wężowym ogonem zamiast nóg, również pokrytym metalem. Można ją pokonać tylko, przez ukłucie ją w drobną szparę na oczy. Nie wiadomo jednak ile Naga posiada rąk, gdyż czasem na posągach ma ich cztery a czasem dwie, ale zawsze trzyma w nich miecze o falistych ostrzach lub krótkie sztylety zwane krisami.

_

EMIT KRWIOPIJCA - niebieski ror

Emit Krwiopijca jest tak nazywany, gdyż wymaga on corocznej ofiary z dziewicy (którą składa mu się, aby demon nie zatrzymał czasu w miejscu) oraz ofiary z krwi, jeśli chce się go o coś zapytać. A demon ten pytany jest o wszystko bardzo często, gdyż zna przeszłość i każdą z możliwych przyszłości, po których podróżuje. Jest nazywany panem czasu i jako wszystkowiedzący jest patronem wróżbitek. Mówi się, że im więcej jasnowidz ma blizn, tym większym cieszy się szacunkiem Emita Krwiopijcy i tym więcej wie.

Jeśli chodzi o figury tego demona to nigdzie nie odnaleziono żadnej. Uważa sie bowiem, że nie posiada on jednej twarzy, potrafi bowiem zmieniać swoje oblicze, co często robi i dzięki temu chodzi po świecie ludzi nierozpoznany jako bóg. Krąży wśród ludzi przesąd, że jeśli spotyka się obcego o niebieskich oczach, należy być dla niego miłym, gdyż może sie okazać, że to Emit Krwiopijca. A obrażony demon nie ma sobie równych w gniewie i wymierzaniu kary.

_

PIRI - brązowy ror

Piri jest istotą dość tajemniczą. Wiele o nim nie wiadomo. Potrafi on poruszać przedmiotami na odległość i przemieszczać się w przestrzeni bez poruszania się - po prostu znika w jednym miejscu i pojawia sie w innym (świadczy o tym legenda o pojedynkach Caa Calade). Mówi się, że potrafi rozmawiać z duchami, których Cu-Te nie przeprowadził do świata pośmiertnego, nadając im pokuty, które muszą odprawić, zanim przejdą dalej.

Znaleziono tylko kilka jego posążków, na których wygląda jak rosły mężczyzna o ciemnej cerze i głowie orła z brązowymi oczami. Postać Piriego pojawia się właściwie tylko we wcześniej wymienionej legendzie o Caa Calade oraz w legendzie o stworzeniu świata.

Piri zebrał jedenastu ror i powiedział, że chciałby stworzyć świat. Planetę, którą mógłby się opiekować, gdyż wszystko, co robił do tej pory już go bardzo znużyło. Pozostałe demony, stwierdziły, że popierają ten pomysł. Każdy chciał bowiem włożyć coś od siebie do tego świata.

Piri wziął jedno ze swoich piór zaczął je gnieść, aż w końcu stało się olbrzymie, lecz strasznie puste. Tnemele powiedział, że stworzy niebo i chmury, żeby Ziemia stała się trochę ciekawsza. Gino splunął w stronę świata a jego ślina stała się ognistą kulą, która zaczęła krążyć po niebie i nazwał tę kulę Słońcem. Kryształ stanął więc nad kulą i zalał ją wodą, żeby nabrała koloru. A'ymeyz stworzył rośliny, aby Ziemia stała się bardziej zielona i żywa. Wtedy Liza stworzył zwierzęta, które chodziły miedzy tymi roślinami. Caa Calade stworzył więc ludzi, którzy mieli być lepsi od zwierząt. Kiedy Isspo zobaczyła ludzi, spodobali się jej, więc dała im umysł, Gela dała im duszę, a Naga dała im narzędzia i wynalazki. Po tym Emit Krwiopijca ruszył czas, aby wszystko zaczęło istnieć w harmonii. I świat wszystkim się spodobał. Zmęczone aktem stworzenia demony, zasnęły. Wówczas do pięknej kuli podszedł Cu-Te. Zobaczył, że ludzie są dla siebie mili, zwierzęta sie ich nie bały, wszystko było za dobre. Więc wsadził ludziom do głowy chęć władzy i walki, po czym także i on poszedł spać.

Kiedy następnego dnia wszyscy się obudzili, zobaczyli, że ludzie ze sobą walczą. Byli zasmuceni faktem, że ich dzieło nie jest idealne, więc sprowadzili na ludzi w akcie gniewu klęski: Tnemele - wichury, A'ymeyz - trzęsienia ziemi, Gino - wybuchy wulkanów, Kryształ - powodzie. Caa Calade osłabił ich ciała, żeby stali się słabymi, Isspo osłabiła ich umysły, żeby stali sie głupimi. Liza napuścił na nich dzikie zwierzęta, a Naga włożyła im do głów wiedzę o broni. Gela odebrała im nieśmiertelność, Emit Krwiopijca spowodował, że zaczęli umierać ze starości. Tylko Piri był bardziej smutny niż zły. Stworzył więc zaświaty, do których trafiali ludzie po śmierci. Cu-Te teraz był zadowolony.

Koniec.

_

Paktofonika - Jestem bogiem

Zwłaszcza ostatni z wymienionych listów jest interesujący, gdyż dotyczy kwestii, która już niedługo może się odbić na zawartości talerza przeciętnego Kowalskiego. Nasz bez wątpienia biegły w naukach biologicznych premier (z wykształcenia historyk), wsparty przez równie wyedukowany na tym polu rząd (4 prawników, 3 ekonomistów, 2 filozofów, 2 rolników, 2 historyków, 2 politologów, 2 lekarzy, nauczycielka matematyki, inżynier maszyn, geodeta, ekolog, kulturoznawca i filolożka perska; niektórzy ministrowie skończyli zresztą więcej niż jeden kierunek – cóż z tego, skoro najczęściej humanistyczny) postanowił bowiem wypełnić najbardziej absurdalną ze swych obietnic wyborczych i uchronić Polaków przed tańszą i zdrowszą żywnością produkowaną przemysłowo, pod dość osobliwym pretekstem, iż jest ona modyfikowana genetycznie (jakby ludzie od zarania dziejów nie modyfikowali genetycznie żywych organizmów i jakby gdziekolwiek na świecie rolnicy uprawiali lub hodowali cokolwiek, co wyewoluowało w przyrodzie bez udziału człowieka).

Co naukowcy, którzy się biologią, genetyką i rolnictwem, sądzą o pomyśle Donalda Tuska i jego współpracowników, wyczytać można w samym liście. Streszczać go nie ma sensu, przytaczam więc w całości, wraz ze wstępem autorstwa byłego rektora Uniwersytetu Warszawskiego i aktualnego szefa Instytutu Genetyki i Biotechnologii UW, Jana Wegleńskiego (z wykształcenia genetyk):

Szanowni Państwo,

Od kilku lat trwa w Polsce dyskusja na temat GMO, zdominowana przez przeciwników stosowania nowych technik genetycznych. Przedstawiane są całkowicie bezzasadne twierdzenia o szkodliwości żywności wytwarzanej z roślin modyfikowanych genetycznie lub też ze zwierząt karmionych takimi roślinami. Wyrażane są również poglądy wyolbrzymiające zagrożenia dla środowiska, które rzekomo wynikają z uprawiania GMO. Poglądy te znajdują posłuch wśród rolników i konsumentów, gdyż, co jest winą naszego środowiska, nie zadbaliśmy o to, by szkoły, uczelnie i środki masowego przekazu dostarczały szerokiej publiczności wyczerpującej i rzetelnej informacji na temat GMO. Niestety fałszywe poglądy na temat GMO są rozpowszechnione nie tylko wśród niespecjalistów. Hołdują im niektórzy politycy i wysocy urzędnicy państwowi, a ich niechęć do GMO przekłada się na poważne straty naszej gospodarki, wynikające z obniżenia konkurencyjności naszego rolnictwa i wysokich kar finansowych, będących konsekwencją naruszania przepisów przyjętych przez Unię Europejską.

Zdaniem wielu uczonych zajmujących się genetyką, rolnictwem i medycyną, których opinii zasięgałem, wystąpienie do polskich władz państwowych z apelem o rozsądek w traktowaniu problemu GMO stało się pilną koniecznością. Stąd też proponuję wystosowanie do Premiera listu, w którym zawarta jest oferta naszego środowiska podjęcia szerokiej akcji informacyjnej, która powinna zmienić stosunek społeczeństwa do GMO. Jestem przekonany, że Premier skorzysta z naszej oferty i że z uwagą wysłucha głosu uczonych, udowadniając tym samym, że budowanie społeczeństwa i ekonomii opartych na wiedzy nie jest dla Niego pustym hasłem.

Jednocześnie w imieniu inicjatorów niniejszego listu chciałbym zapewnić kolegów z instytucji naukowych i z organizacji pozarządowych, że ochrona środowiska jest i będzie naszą wielką troską i że będziemy dokładać wszelkich starań, by eliminować nawet najmniejsze zagrożenia dla środowiska, które mogłyby wynikać ze stosowania wszelkich, nie tylko GMO, nowych technologii w rolnictwie i gospodarce.

Licząc na szerokie poparcie dla przedstawionej sprawy, zwracam się do wszystkich Państwa, profesorów i studentów, o podpisanie załączonego listu.

Piotr Węgleński, Uniwersytet Warszawski

List otwarty do Premiera Rzeczypospolitej Polskiej

Warszawa, dnia 12 maja 2008 r.

Szanowny Panie Premierze,

My, niżej podpisani, pracownicy naukowi i studenci, reprezentujący wszystkie dziedziny nauk przyrodniczych, medycznych i rolniczych, zwracamy się do Pana Premiera z prośbą o przyjrzenie się niezwykle ważnemu problemowi, jakim stała się uprawa i wykorzystywanie roślin genetycznie modyfikowanych (GMO).

Człowiek modyfikował rośliny od zarania dziejów, co nie budziło żadnych kontrowersji do czasu, gdy zastosowano nowe technologie, dające szansę na szybkie pozyskiwanie nowych odmian. Z niejasnych przyczyn, a przede wszystkim z powodu niewiedzy, przeciwko tym odmianom, zwanym GMO, wystąpiło kilka organizacji ekologicznych i konsumenckich. Zdołały one wytworzyć atmosferę niechęci społecznej w stosunku do GMO i spowodować, że w niektórych krajach wprowadzono ograniczenia w stosowaniu GMO. Do krajów tych należy Polska, w której restrykcje wobec GMO są wyjątkowo ostre w porównaniu z innymi krajami UE, nie mówiąc już o Stanach Zjednoczonych.

W związku z powyższym chcielibyśmy zapewnić Pana Premiera, że zgodnie z naszą wiedzą nie istnieją jakiekolwiek racjonalne podstawy uprzedzeń w stosunku do GMO. W szczególności:

* Spożywanie produktów wytworzonych z GMO lub mięsa zwierząt lub drobiu karmionego paszami wytworzonymi z GMO nie stanowi jakiegokolwiek zagrożenia dla zdrowia człowieka;

* Zagrożenie dla środowiska, jakie wynika z wprowadzania GMO do upraw w danym regionie, jest dokładnie takie same, jakie wiąże się z introdukcją każdego nowego gatunku lub odmiany roślin. Należy dokładnie monitorować efekty wprowadzania do środowiska wszystkich nowych odmian, ale nie ma żadnych powodów, by w stosunku do GMO stosować zasady inne niż w stosunku do odmian otrzymanych metodami tradycyjnymi.

Zakaz uprawiania lub importowania pasz GMO do Polski spowoduje gwałtowny wzrost cen mięsa i znacznie zmniejszy konkurencyjność polskiego rolnictwa wobec rolnictwa tych krajów, w których ograniczenia stosowania GMO są znacznie słabsze lub w ogóle nie istnieją.

Szanowny Panie Premierze!

Sądzimy, że wszystkim nam zależy, by gospodarka w Polsce była oparta na wiedzy. Zasada ta powinna dotyczyć wszystkich gałęzi gospodarki, w tym również gałęzi tak ważnej jak rolnictwo. Zwracamy się do Pana z apelem o wysłuchanie w sprawach GMO głosu polskich instytucji i środowisk naukowych. Ze swojej strony zobowiązujemy się do przeprowadzenia szerokiej kampanii informacyjnej, której celem będzie przekonanie społeczeństwa, że obawy w stosunku do GMO nie mają racjonalnych podstaw. Jednocześnie apelujemy, by Rząd RP zwrócił baczniejszą uwagę na sprawy związane z ochroną środowiska naturalnego kraju. Minister Środowiska nie powinien, naszym zdaniem, zajmować się irracjonalnymi zagrożeniami związanymi z GMO, ale z całą energią zająć się realnymi problemami, takimi jak stan wód w Polsce, emisja gazów cieplarnianych, ochrona obszarów najcenniejszych przyrodniczo i wieloma innymi, które wymagają mądrych i szybkich rozwiązań. Nie można dopuścić do tego, by konflikty w rodzaju tego, jaki towarzyszył budowie obwodnicy Augustowa w Dolinie Rospudy, stale się powtarzały. Polska powinna stać się krajem, traktującym sprawy ochrony środowiska z największą powagą.

Z wyrazami najgłębszego szacunku,

Lista podpisów

List do podpisania (dla tych, którzy podpisać go mogą) na stronie gmo.icm.edu.pl.

Kaip žinia, internetas be paieškos - tai tarsi milijonai knygų, suverstų į krūvą, kitaip sakant - jokios naudos. Informacijos paieška, analizė bei interpretacija - tai funkcijos, kurių kokybė gali “apversti pasaulį“. Ir vienas tokių reiškinių - semantinis tinklas, apie kurį rašiau “Interneto ateitis - Semantinis tinklas“.

Šiandien yra ta linksma diena, kai sužinojau, kad nuo teorijos ir kol kas nepanaudojamų dalykų, Semantinis tinklas jau žengia pirmus žingsnius arčiau mūsų - vartotojų. Tai - Powerset projektas, kuris startavo šį pirmadienį, gegužės 12 d.

Tai projektas, nuo pat pirmų valandų sulaukęs didelio susidomėjimo ir diskusijų - ar jis konkuruos su google, kas pirmas jį “suvalgys“ ir t.t. Taigi - kas tai?

Nepasakant nieko, tai Powerset yra paieškos sistema, kuri “patogiau“ ieško informacijos wikipedijoje ir freebase duomenų bazėse.

Tačiau skirtumas yra - ši paieška ieško informacijos ne tik antraštėse ir pagal raktinius žodžius, tačiau taip pat pagal teksto kontekstą. Geriausiai tai iliustruoti pavyzdžiu. Wikipedijoje užklausus “Lithuania“ - viskas tvarkoje, NATO - taip pat gauname ko prašom. Bet į užklausą “Lithuania and NATO“ - nieko negauname. Power set užklausoje atsiranda papildomi loginės reikšmės “joined“ (įstojo) bei „reflected“ (išreiškė? atspindėjo?) - ir turime stojimo į NATO datą ir kitą informaciją . Ir įdomiausia, kad galima rašyti ne tik tikslias sąvokas, bet ir panašias, kaip pvz vietoj „Vytautas burned castles“ tinka ir „ Lithuanians destroyed (ar demolished) castles ir pan. Taigi - sistema naudojasi kontekstu ir kitais semantikos elementais.

Taip pat yra labai patogu ieškoti pačiame wikipedijos straipsnyje - dešinėje pusėje pateikiama nemažai loginių teiginių, pagal kuriuos paieška tampa daug greitesnė.

Kol kas šis projektas apima nors ir didžiules, bet tik dvi duomenų bazes - Wikipedia ir Freebase. Todėl negalima tikėtis, kad elementari užklausa duos daugiau ir tikslesnių atsakymų nei google. Tačiau įrašius “Lithuanians burned castles“ - google atsiliko :)) Taip pat su lietuvių kalba ne kas.

Taigi - semantiniai daigai jau kalasi, lauksim naujų :)

Funkcje i specyfikacja produktu

• Szybkość nagrzewania: 6-8 minut
• 2 poziomy temperatury: do papieru standardowego i foto ( folie o grubości 2 x75/80).
• Posiada diodę gotowości
• Wymiary: 360x81x133mm
• Waga: 1.83 kg
• Gwarancja na urządzenie - 2 lata

O firmie ACCO Brands Corporation

To największy na świecie producent markowych produktów dla biura. ACCO Brands Corporation powstała z połączenia dwóch globalnych firm: ACCO World oraz GBC (General Binding Corporation). Najstarszą marką w ofercie jest Wilson Jones, powstały w Ameryce w 1893 roku.

Acco Brands Corporation sprzedaje swoje produkty w ponad 100 krajach na całym świecie. Firma zatrudnia ponad 8000 osób. Od ponad wieku z sukcesem wprowadza na rynek innowacyjne produkty i kształtuje trendy na rynku biurowym.

Więcej informacji: www.acco.pl oraz www.laminacja.com

Dzisiaj rano wstałem w okropnym nastroju, z powodu zbliżającego się nieustannie, dzisiejszego sprawdzianu z historii, oraz kartkówki z fizyki. Poprzedniego dnia wiedza wyjątkowo słabo wchodziła w odmęty mojego mózgu, w związku z czym niewiele się nauczyłem. Mimo to do szkoły poszedłem, spakowany, z powodu tego wszystkiego zapomniałem piórnika  - w autobusie zdałem sobie sprawę z tego, że to może być zły znak..

Dwie pierwsze lekcje - fizyki. Jednak, mimo najczarniejszych scenariuszy snujących się w głowie kartkówka się nie odbyła - pani Beata, jako dyrektorka gimnazjum, zmuszona była do nadzorowania ich dzisiejszych starań młodzieży na humanistycznych testach kompetencji. Dwie lekcje, poświęcone głównie na przyswajanie sobie historii - zdałem sobie nagle sprawę, że niewiele umiem, kilka dat pamiętałem, ale cały materiał znałem tylko w ogólnych zarysach, czasem mocniejszych, pociągniętych czarnym węglem, który może się rozmazać, czasem słabszych, ledwie widocznych, prześwitujących przez korę mózgową, i obtłukujących się o potylicę.. Koszmar.

W międzyczasie dowiedzieliśmy się, że pan Wiesio, fizyk z naszej szkoły, organizuje w jednej z klas pokaz doświadczeń z prądem elektryczny, magnetyzmem, i elektrostatyką. Narodziła się nadzieja. Dowiedzieliśmy się, podczas przerwy między pierwszą a drugą lekcją, że wszystkie klasy mają zaklepane  godziny oglądania owych pokazów fizycznych, tylko my, IIe, nie. Z nadzieją w oczach popędziliśmy do pani Izy, biologiczki, zajmującej się rozkładem godzin pokazów dla klas. Jednak.. powiedziała nam, że absolutnie nie, nie ma miejsc, i w ogóle nie ma mowy. Przerwa mijała, druga fizyka się zbliżała, czasu coraz mniej, zostało kilka minut...

Z pomocą przyszła nam pani Beata, nasza droga fizyczka, która, pomimo zabiegania, znalazła czas, i zaklepała nam miejsce na pokazie doświadczeń dokładnie na czwartej lekcji. Sprawdzian więc się nie odbędzie!

Trzecią lekcją jest matematyka  - kilka zadań do zrobienia, pani W. znowu zrezygnowała z brania nas po kolei do tablicy - uważa zapewne, że to strata czasu - co jest prawdą, gdyż podczas gdy jedna osoba rozkminia zadanie przy tablicy, reszta obija się, czekając na wynik do przepisania. Stąd więc pani zadaje nam kilka zadańdo zrobienia, i podczas lekcji przechadza się po klasie, przypatrując się naszym zmaganiom, czasem pomagając, dając wskazówki, czy przywołując do porządku. Słowem - luzik.

Czwartą lekcją miała być historia, z perspektywą sprawdzianu - udaliśmy się pod gabinet fizyczny, spotkaliśmy już tam pana Wiesia, przygotowującego się do pokazów. W powietrzu było wilgotno, fizyk bał się, że niektóre pokazy się nie udadzą.. Ale - sprawdzianu z historii nie ma, nic nam nie mogło popsuć nastrojów.

Większość doświadczeń widzieliśmy na wrocławskim wykładach z panią Hajdusianek - sprzęt jednak był podobny, zasilacz pana wiesia był nieco nowszy, a cały pokaz przypominał mini wykład na szeroko pojęte magnetyzm i elektrostatykę.

Na pierwszej lekcji było fajnie. Na dwóch następnych też :) A było to tak..

Pierwszy angielski olaliśmy tak, jak tylko można olać jakąś lekcję, nie powiadamiając nikogo o niczym i zostając na powtórce dla innych klas. Część drugiej E została, część poszła na języki - obejrzeliśmy jeszcze raz to samo. Gośka w połowie pierwszego angielskiego (dzisiaj miały być dwa) powiedziała, żebym pobiegł do PPPP po aparat szkolny - żebyśmy w razie problemów mieli wymówkę, dlaczego nie byliśmy na angielskim. Wychowawca aparatu nie miał, poleciałem do sekretariatu, tam dostałem go, wyjętego z.. szafy pancernej! :) Aparat 3,2 megapiksela, Canon jakiś tam - cyknąłem kilka zdjęć, jutro wezmę laptopa, i skopiuję je sobie.. wraz z całą resztą zdjęć z karty, z imprez szkolnych, spotkań, apeli..

Na drugim angielskim, czyli lekcji szóstej, przedostatniej dnia dzisiejszego, nadal towarzyszyliśmy sympatycznemu panu Wiesiowi w pokazach. Miało pojawić się gimnazjum, jednak nie pojawiło się.. Całą szóstą lekcję przesiedzieliśmy, gawędząc sobie na wszelakie tematy. Podsumowując - Kilka osób widziało mały wykład pana Wiesia trzy razy, reszta dwa - niektóre klasy nie widziały go w ogóle, a było warto - towarzyszący temu luz, sympatyczna atmosfera, możliwość przetestowania wyładowań elektrostatycznych na sobie, całego sprzętu, zobaczenia wyładowań z bliska - warto było nie iść na angielski do pana N. :)

Generalnie zdjęcia wyszły.. różnie.. Ale i tak k800i rządzi :)

BTW: udało mi się połączyć telefon z laptopem za pomocą kabelka usb, i włączyć Internet za pomocą WAPu w telefonie - czwartkowa wycieczka będzie zinternetowana ;) Ale połączenia za internet nabijają mi się ponad abonament - PLAY nie ma jeszcze pakietów internetowych, które możnaby było wykupić, a szkoda ;( Mam nadzieję, że niedługo się pojawią, a wtedy - Internet everywhere! Kolejny przełom :)

Do przełomu można zaliczyć także kupno ładowarki do telefonu na baterie - śmieszne uczucie, całe życie podczas ładowania telefonów towarzyszył temu kabel, a teraz? Kilka cm kabelka, odpowiednia wtyczka, i ładujemy telefon wszędzie :) Przełom, przynajmniej dla mnie.. :)

3mcie się :)

Kilka zdjęć żółtych kwiatków..

I przykłady wykorzystania fotek..

Voda v našich podhorských potokoch a riekach sa v jarnom období vyznačuje veľmi nízkou teplotou a zvýšenými prietokmi, ktoré sú priamym dôsledkom práve sa topiaceho snehu na kopcoch. Pstruhy ako všetky ostatné ryby reagujú na studenú vodu nižšou aktivitou a tak aj nižšia početnosť úlovkov na jar zodpovedá týmto podmienkam. Chladná voda však nemá vplyv len na malátnosť rýb, ale aj celkovo na množstvo hmyzu vo vode a okolo nej. Rojenie v apríli a v prevažnej väčšine mája je viacmenej limitované na malé druhy čiernych pakomárikov a kde tu vyletí prvý potočník či pošvatka. Napriek lúčiacej sa teplej zime to inak nebude ani túto jar v oblastiach Nízkych a Vysokých Tatier, kde na vrcholoch kopcov stále nájdeme pomerne dosť snehu.

Akou taktikou na pstruhy v rieke v tomto období?

Všeobecne je známe, že jarné obdobie je pre muškára na rieke prevažne obdobím strímrovania tzn. používania napodobenín malých rybiek, pijavíc a podobne. Táto metóda sa zdá byť najefektívnejšia práve pre schopnosť muškára pohodlne obsiahnuť takmer celý rozvodnený tok. Navyše musíme brať aj do úvahy úsporný režim pstruha, ktorý bude útočiť len na energeticky zaujímavú potravu tzn. dostatočne blízko jeho stanovišťa a dostatočne veľkú. U strímrov by sme to však veľkostne na jar nemali moc preháňať, keďže ideálne sú skôr menšie vzory od č.14 do č.10. Na jar svoju účinnosť potvrdzujú čierne pijavčkové vzory ako Viva a jej podobné odvodené čierne bugrové vzory s krikľavo zeleným, žltým alebo červeným spúšťačom. Uspieť môžme aj s menšími napodobeninami poteru. Pri strímrovaní na riekach používame šnúry s rôznou schopnosťou potápať sa v závislosti od hĺbky a sily prúdu, no našim zámerom je dostať sa čo najviac ku dnu kde sa v tomto čase ryby nachádzajú a moc sa im odtiaľ nechce.

V jarnom období môžme skúsiť uspieť aj s nymfovaním a to hlavne na menších tokoch kde sa nám bude o trochu jednoduchšie zameriavať stanoviste pstruha. Tie budú vyhľadávať skôr pokojnejšie úseky riek, miesta za prekážkami a pod. ktoré im umožnia ušetriť viac energie. Vzhľadom na malý nálet hmyzu by sme sa mali sústrediť na rôzne druhy vodných živočíchov ktoré nájdeme vo vode počas celého roku. Správnou voľbou by boli preto kriváky v prírodných farbach, napodobeniny pošvatiek, alebo schránok potočníkov ktoré sú zaujímavým sústom pre ryby v tomto ročnom období.

Suchú muchu v období apríla a mája na väčšine našich tokov použijeme len výnimočne. Mokré muchy však môžme úspešne použiť ako príves pred strímre.

Stojaté vody

O niečo lepšie vyhliadky na úspech nám dávajú naše pstruhové stojaté vody . Voda je aj v nich studená, taktiež ovplyvnená roztápajúcim sa snehom, no zároveň čoraz silnejšie a teplejšie slnečné lúče dokážu ohriať vodu vo vyšších vrstvách a na plytčinách. To má pozitívny vplyv tak na rojenie hmyzu ako aj na aktivitu pstruhov. Za chladnejšieho počasia a vody sa pstruhy a ryby držia skôr v spodných vrstvách vody, až celkom pri dne, kde je obyčajne teplejšia voda.

Taktika lovu na stojatých vodách na jar

Vzhľadom na to, že pstruhy sa zdržiavajú prevažne hlbšie, vhodné je pri love využiť potápavé šnúry, prípadne dostatočne zaťažené muchy na dlhom nadväzci. Podobne ako pri love na potokoch a riekach aj na stojatých vodách sa osvedčia už spomenuté vzory strímrov, ktoré by sme mali viesť hlavne na začiatku sezóny skôr pomalšie. Štýl priťahovania ako je rýchlosť, a dĺžka ťahov treba odskúšať a prispôsobiť priamo na mieste. Treba pritom brať však ohľad na to, že ryby sú pomalšie.

Čierne a tmavé larvy pakomárov ale aj iných vzorov nýmf ako napr. montána či marcovka (č. 14-10) sú určite vhodnou alternatívou ku strímrom a častokrát môžu predčiť strímre svojou účinnosťou. Najdôležitejšou úlohou je dostať ich do správnej hĺbky. Ak lovíme v nižších vrstvách vody, môžme využiť tak pomaly potápavé ako aj intermediálne šnúry a dlhšie fluorocarbonové nadväzce s dvomi alebo tromi muchami pričom na ich koniec by mala ísť najťažšia mucha, kotva. Takúto zostavu potom priťahujeme veľmi pomalými osmičkami, prípadne vedieme staticky.

Prajem úspešný začiatok novej sezóny!

www.nahaaku.wordpress.com

Osobiście do tej wiadomości podszedłem z lekkim uradowaniem jak i sceptyzmem. Systema, nie każe sobie płacić 5 tys. za sam pomysł, tylko dodatkowo za jego wykonanie. Materiały użyte w replice są wytrzymałe do tego stopnia iż nie widać zużyć GB nawet przy tłoku M150, dlatego informacja o tańszej replice, która i tak bd. kosztować tyle co dobra eMka G&P po tunningu, mnie trochę utrzymała w przekonaniu iż to BullShit z ChRL.

Wykonanie materiałów korpusu napewno bd. odbiegać od systemy, tak jak więszkość użytych części, i nawet po zakupie i tak bd. trzeba samodzielnie rozłożyć i złożyć karabin aby wszystko znalazło się na swoim miejscu.

Przyznam, iż Systema oprócz 1:1, BoltCath, i nowego GB to jak każdy inny karabinek treningowy, więc w moim sensie tak trochę niewrto inwestowania 5 tys. jeżeli ICS robi repliki na podobnym sposobie wymiany górnego cylindra; chociaż są gusta i upodobania... .

Za czasów swej G&P M4 chciałem samemu dorbić BC, Jam, i parę jeszcze innych spraw, ale niestety wielki GB zasłaniał kupę miejsca na inny układ.

Trochę się zmieniło i moja nowa eMka dostała troszeczkę większe Body, nie żebym się chwalił ale większość to orginalny metal :D Grrr:D Zastanawia mnie jedynie co mogę do niej wstawić, zamka w orinale ni jak się nie spuszcza... zaciąga tylko po zakończonym strzelaniu..

Bd. chyba musiał zainwestować w FN Fal, albo G3 Sg-1 też mam kupę miejsca, a odrazu jest co bo obsługa to nie od pana Kałashnikowa. No cóż, idąc na wschód używamy mniej szarych komórek... .

Ehh. Komputery mnie kiedyś zabiją.

Właśnie teraz mam problem natury sieciowej. Pojawił mi się problem - nagle, gdy włączyłem po jakimś czasie bezczynności, laptopa - system nie chciał się włączyć. Szlag mało mnie nie trafił na miejscu, gdy patrzyłem na stale świecącą diodę działania dysku na laptopie, a system nie wczytał nawet stylu wizualnego paska 'start'. Pojawiła się tapetka, po chwili szary pasek start, i moich 5 ikonek na pulpicie. Kursor zmienił się w ikonkę 'zajętości'. Mulił, mulił, po kolei pojawiały się ikonki traya.. skype'a, gg, ikonka zmiany języka, antywirus, potem włączyły się widgety yahoo!, potem pasek stardock - mijały minuty, komp chodził na pełnych obrotach, a wszystko działało woooolnoooo.. W końcu pojawiła się ikonka ładowania sieci bezprzewodowej. Nie połączyło mnie, ale pokazała się ikonka negocjowania adresu ip... gdy tylko chciałem kliknąć prawym przyciskiem na ikonkę tejże sieci, komputer znowu zaczął mulić, lamować, nazwijcie csobie to jak chcecie. W końcu, nie wiem, jakim cudem, uspokoił się, sieć nie działała, wszystkie urządzenia sieciowe się powyłączały. Internetu dalej nie było. Sprawdziłem w menadżerze urządzeń czy ze sterownikami wszystko w porządku - urządzenia powyłączane, a przy próbie włączenia dziwny komunikat: system windows nie moze zaladowac instalatora dla net. Skontaktuj się z dostawcą sprzętu, w celu uzyskania pomocy. Aha, wszystko jasne.

Zresetowałem komputer, z ciężką biedą wyłączył się, podczas włączania się wcisnąłem F8, wybrałem tryb awaryjny, w nim, w konsoli msconfig, i powyłączałem z uruchamiania to, co niepotrzebne. Znowu reset. I znowu to samo, muli, muli, wszystko wczytuje się długo, długoo... Szlag mnie powolutku trafiał. W końcu odpaliłem drugi komputer, google.pl, i jedziemy.

Chcecie, czytajcie gdzie szukałem odpowiedzi. Zacząłem po 20:00. Jest godzina 00:21. Problem nie rozwiązany.

http://www.google.com/search?hl=pl&q=%22system+windows+nie+mo%C5%BCe+za%C5%82adowa%C4%87+instalatora+dla+net.+skontaktuj+si%C4%99+z+dostawc%C4%85+sprz%C4%99tu%2C+w+celu+uzyskania+pomocy%22&btnG=Szukaj&lr=

http://www.google.com/search?hl=pl&q=%5Cc%3A%5Cwindows%5Csystem32%5Cnetcfgx.dll&btnG=Szukaj&lr=

Reset za resetem, przywracanie systemu, tryb awaryjny z obsługą sieci także się zwieszał...

http://www.google.com/search?hl=pl&q=inprocserver32%5Cc%3A%5Cwindows%5Csystem32%5Cnetcfgx.dll&btnG=Szukaj&lr=

http://www.google.com/search?ie=UTF-8&oe=UTF-8&sourceid=navclient&gfns=1&q=system+windows+nie+moze+zaladowac+instalatora+dla+net.

http://xp.net.pl/forum/viewtopic.php?t=9268&sid=87886f367c1cd26bf44e2c4039c1966a

http://forum.dobreprogramy.pl/viewtopic.php?f=13&t=232007&start=0&st=0&sk=t&sd=a

http://windows.howto.pl/artykuly,windows-31-252-0.html

Te linki wyżej to pikuś, nic konkretnego nie znalazłem, błąd jak był, tak jest, wodinstalowałem sterowniki, próbowałem instalować z powrotem - kosmos, jednym słowem, nie wiedziałem, że xp robi takie problemy przez jeden niewielki sterownik od karty wifi.. Aplikacje od wifi nie działały, gdy chciałem je włączyć, już jak system doszedł do siebie, i uspokoił się (po kilku minutach), system znowu się wieszał, klikanie nic nie dawało, mnie trafiał szlag.. ehh.. Googlowałem dalej.

http://www.searchengines.pl/index.php?showtopic=83312

http://www.searchengines.pl/index.php?showtopic=85430

http://www.searchengines.pl/Problem-z-zainstalowaniem-sterownikow-audio-t90427.html

http://www.searchengines.pl/WinXP-Usuwanie-sterownikow-urzadzen-jak--t102785.html

Gdy zobaczyłem to forum, myślałem, że mi to pomoże. Ale - żaden sposób nie pomógł, usuwałem pliki, zmieniałem, kasowałem wpisy w rejestrze, po kilka razy upewniając się, czy wszystko robię dobrze, resetowałem komputer niezliczoną ilość razy - dalej figa, przy włączaniu komputer się tnie jak cholera, sieci nie ma żadnej,wszystko jęczy i piszczy bez internetu. Tragedia. Google.pl, i szukamy dalej.

http://www.searchengines.pl/index.php?showtopic=90482

http://forum.dobreprogramy.pl/viewtopic.php?t=106335

i oto, co udało mi się osiągnąć.. (jeśli chcecie zobaczyć cały obrazek, bo któryś wydaje się być obcięty z jednej strony, kliknijcie prawym przyciskiem na takim obrazku, i wybierzcie coś a'la 'Pokaż obrazek'. lub kliknijcie na te większe, to są także linki do obrazków w nowym oknie)

Uroczyście oświadczam, że knuję coś niedobrego - za chwilę wrzucam płytę dvd, nagrywam potrzebne rzeczy, i po raz kolejny formatuję dysk. Jest jakoś dziwnie: Im więcej człowiek umie, im więcej uczy się na tych komputerach, tym więcej problemów powstaje przy używaniu ich. Jednak - dzisiejsze 5 wieczornych, bezsensownych godzin nie poszło na marne - dowiedziałem się jednej ważnej rzeczy: jeśli tylko nie uda Ci się znaleźć w google'u rozwiązania problemu w 10 minut, nie znajdziesz go wcale - i czym prędzej rób format dysku - pamiętaj, im wcześniej zaczniesz formatować dysk, tym wcześniej skończysz.

Jutro zaczyna się szkoła - przez następne sześć tygodni będziemy snuć sie do tej zrytej szkoły, zabierającej nam czas, i chęć do życia.

Ja chcę wakacje.

a, i przy okazji - chce ktoś kupić laptopa? Używany rok, pęknięta matryca, kilka wyrwanych klawiszy, i nie działający enter, oraz zepsuta karta sieci bezprzewodowej? Szczegóły pod numerem: 894014*.

Godz: 1:06...

Teraz będzie ostatnia próba - jeśli nie możesz pokonać wroga, przyłącz się do niego.. użyję płyty xp, i nałożę nowego xp na tego, co jest teraz. Zobaczymy. Jednak - wraziewu, zrobię backup nowych zdjęć, grafiki, i tego, co tam na dysku może być ważnego.. Ehh..

Przyjechano po mnie, chwyciłem laptopa i pojechaliśmy.

Swoją drogą, ja nie wiem, co się dzieje. Gdy tylko coś dzieje się nie tak z komputerami, dzwoni się do mnie, a ja mam być gotów natychmiast przyjechać. Gdyby nie to, że w domu naprawdę nie mam nic do roboty (szkołę przecież olewam), to musiałbym grzecznie tłumaczyć, że nie mam czasu - a tak jestem do dyspozycji.. Zaczyna mnie to wkurzać, takie dzwonienie w potrzebie, tylko po to, bo gry się tną, lub ktoś złapał jakiegoś bzdurnego wirusa, albo, co zdarza się dosyć często, internet przez wifi nie działa na jakimś komputerze. A za wszystko mam odpowiadać ja, bo przecież znam się, umiem zrobić, jestem miły, umiem tłumaczyć, i dobrze mi z oczu patrzy.. Nie wiem, co myśleć. Z jednej strony cieszę się, że ludziska obdarzają mnie takim zaufaniem (ale czy naprawdę? W końcu to tylko komputery... A że czasem ktoś pożali się na to i na owo - wysłuchuję, bo co mam zrobić..), cieszę się też, że mogę poznawać nowe problemy, i szukać rozwiązań w googlach, taka praktyka jest naprawdę fajna... Bo w końcu - mam google, zwykle udaje się rozwiązać problemy, ale ludzie - ja nie jestem odpowiedzialny za to, co dzieje się na waszych komputerach.. :)

Jestem w dziwnym nastroju. Ale wracając do komputera znajomych - problem był taki, że po wpisaniu kilku adresów z zakładek w Mozilli (już jakiś czas temu zainstalowałem im ją, wierząc w ideę tej 'słusznej' przeglądarki, a oni, o dziwo, przyzwyczaili się do niej) pojawiały się raz różne strony porno, to znowu google z hasłami Adult Only, słowem - internet wchodził sobie tam, gdzie sam chciał, wpisując różne stronki www..

Na 11:00 miałem inhalacje w WOZ, więc krótka piłka - albo zabieram komputer do siebie, i tam robię z nim porządek, albo format. Decyzja zapadła. Irek, właściciel komputera, mówię na niego po prostu 'wujek', obiecał zrobić porządek z plikami corela na pulpicie. A gdy już wszystko będzie poukładane, da mi zrobić format, i zainstalować na start to, co trzeba. Ciekawe, kiedy znowu się odezwie z jakimś problemem na Extensie..

Poniedziałek minął jakoś szybko... Znów nic nie zrobiłem, a tu już mija popołudnie, wieczór, i trzeba iść spać..

Przepraszam za tę gorycz w związku z komputerami, ale - wszystko ma swoje granice, w dodatku mam problemy ze swoim Ubuntu, a na moim stacjonarnym z XP nie ma dźwięku, bo wywala BSOD po zainstalowaniu..

Tymczasem więc - 3mcie się ;)

Zgłosiłem się do kilku konkursów. Jednym z nich jest drużynowy konkurs DialnetMasters, sponsorowany przez Dialog Telecom. Żadnych przygotowań, w czwartkowy ranek poszedłem do szkoły zupełnie na żywioł. No i... cudem nam się udało. Pytania były, ja wiem, z czwartego roku studiów.. 30 minut na trzydzieści pytań - za mało czasu, by dokładniej sprawdzać w Internecie. W drużynie jestem ja, Mateusz H., Michał, i.. zgadnijcie kto? Tak, wiem, że myśleliście o nim, tym Wszechmocnym, umiejącym wszystko, przystojnym, wysokim i wysportowanym młodym mężczyźnie - Adrianie (btw - jest niski i.. widziałem przystojniejszych, IMO.. :P ) Mateusz sprawnie szukał informacji, tj, gdziekolwiek pojawiło się w encyklopediach, opisach, etc jakieś słowo występujące w pytaniach, przy sprawdzaniu odpowiedzi (4 możliwości...) zaznaczaliśmy odpowiedź.. I takim sposobem zdobyliśmy imponującą liczbę 13/30 punktów. Przy czym największa liczba pktów zdobyta w naszym okręgu to 22, My, drużyna o nazwie 'Benux' jesteśmy na miejscu 28, a drużyna, która zdobyła dwa pkty więcej, 'kozacy' z naszej szkoły, ba, klasy nawet, są na miejscu 15. Organizatorzy pojechali po bandzie z tymi pytaniami, nie ma co..

Ale! Przeszliśmy do drugiego etapu, który rozpoczyna się.. dzisiaj o 13:00 w naszej szkole! Pisze się go, tak jak pierwszy etap, przy szkolnym komputerze. Żebyście widzieli, jakie obrazki powrzucałem jako fotki członków drużyny.. już pokazuję ^^

Po pierwsze - logo drużyny.

Kolejne to obrazki z imionami członków drużyny.

i mój obrazeczek ^^

Przykładowe pytania, które znajdujemy na stronie Dialnetmasters.pl - gdyby wszystkie pytania były tak proste do wyszukania, jak te przykładowe poniżej.. to te dwadzieścia pktów z hakiem można by było zdobyć..

Jak się nazywa europejski standard systemu łączności osobistej na niewielkie odległości ?
a) GSM
b) UMTS
c) Bluetooth
d) WiFi

Odpowiedź poprawna: c

Co to jest Netykieta ?
a)logo umieszczane  na stronie www,
b)symbol oznaczający typ sieci komputerowej,
c)zbiór zasad savoir-vivre obowiązujących wszystkich w Internecie,
d)klasa usług oferowanych przez serwer.

Źródło:www.netykieta.dlawas.net

Odpowiedź poprawna: c

Jak nazywa się zespół do  reagowania na zdarzenia naruszające bezpieczeństwo w sieci Internet w Polsce ?
a)ZRWA Dialog
b)CERT NASK
c)Zespół ochrony zasobów sieciowych
d)Cybersecurity

Odpowiedź poprawna: b

Ilu Polaków korzystało z Internetu w połowie 2006 roku ?
a)11 milionów
b)5 milionów
c)840 tysięcy
d)24 miliony

Źródło:www.webpc.pl/news/news.php?a=1&read=383

 Odpowiedź poprawna:a

Co oznacza pojęcie symetryczny kanał transmisyjny?
a) mogę transmitować dane tylko do sieci
b) mogę transmitować dane do sieci szybciej niż sieć do mnie
c) mogę transmitować dane do sieci wolniej niż sieć do mnie
d) mogę transmitować dane do sieci z taką samą szybkością jak sieć do mnie.

Odpowiedź poprawna: d

Jakie prawo określa maksymalną szybkość transmisji informacji w kanale telekomunikacyjnym?
a) Bentleya
b) Reeda – Solomona
c) Shannona-Hartleya
d) Murphiego

Odpowiedź poprawna: c

Co się stanie, jeśli przez łącze będziemy transmitować dane szybciej niż jego maksymalna szybkość transmisyjna?
a) dane nie przejdą przez kanał
b) dane na wyjściu kanału będą miały błędy
c) część danych wróci
d) część danych nie wejdzie do kanału

Odpowiedź poprawna: b

Jaki będzie czas ściągnięcia całej płyty CD (700 MB) przez łącze stałe Dialnet 512/ 128 ?
a) ok. 5 min
b) ok. 20 s
c) ok. 3 h
d) ok. 12 h

Odpowiedź poprawna: c

No ale.. Dzisiaj drugi etap, znowu trzeba iść, by mieć to z głowy. A może wygramy po smyczy i koszulce? A może.. nawet dostaniemy.. długopis?

Życzcie nam powodzenia, trzymcie kciuki, dziewice, które miały być złożone w ofierze, przyślijcie do mnie, jest pewien sposób, by nie bały się więcej składania ofiar; baranki, owieczki ładnie upiec, ja chcę z frytkami, jak by ktoś pytał, i sałatką z białej kapusty. Ognisk ofiarnych też za dużych nie róbcie, bo wpadnie straż pożarna, i będzie d.u.p.a a nie wygrana w konkursie..

3mcie się, za chwilkę kolejny post.. Bo wielkanocny niedługo się kończy, babcie będą mogły znowu jeść szynkę - huuurra!