<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>medicina &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/medicina/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "medicina"</description>
	<pubDate>Fri, 05 Sep 2008 07:55:56 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Gesso finto e parrucca per superare i test universitari]]></title>
<link>http://frammentidimondo.wordpress.com/?p=441</link>
<pubDate>Fri, 05 Sep 2008 07:17:57 +0000</pubDate>
<dc:creator>antoniosim</dc:creator>
<guid>http://frammentidimondo.wordpress.com/?p=441</guid>
<description><![CDATA[Ha finto di avere un braccio rotto e nel gesso ha inserito una piccola ricetrasmittente collegata co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignleft" title="studenti" src="http://locali.data.kataweb.it/kpm2glocx/field/image/kpmimage/1508950" alt="" width="200" height="235" />Ha finto di avere un braccio rotto e nel gesso ha inserito una piccola ricetrasmittente collegata con un auricolare nascosto fra una parrucca finta ed un maglione di cotone sulle spalle. Ha tentato così, un giovane di Parma, di passare l'esame di ammissione alla facoltà di Medicina, ieri, e quello per Odontoiatria, oggi. </p>
<p>A scoprirlo è stato oggi, in mezzo ai 400 candidati per il corso di laurea dell'ateneo parmigiano, una professoressa, su indicazione di due studenti, infastiditi dal continuo parlottare del ragazzo. La commissaria d'esame si è avvicinata al giovane e ha chiesto cosa fosse quel filo che usciva dal gesso. Il ragazzo ha provato a giustificarsi dicendo che si trattava di un sistema per deumidificare il gesso, ma ovviamente a quel punto per lui non c'era più scampo. </p>
<p>La commissione ha subito avvertito la Questura e sul posto sono arrivati due agenti, che hanno identificato il giovane e fatto scattare la denuncia. Agli agenti si sono poi presentati due studenti, che hanno dichiarato di avere notato il giovane anche il giorno prima nel test di ammissione di Medicina, sempre con il braccio ingessato e l'identico camuffamento. </p>
<p>Anche la prova di ieri sarà quindi cancellata. La Polizia ora indaga per risalire all'identità della persona che era in collegamento con il giovane all'esterno dell'aula. Il ragazzo, figlio di un medico parmigiano, sarà probabilmente sentito nei prossimi giorni.</p>
<p style="text-align:right;"><em>La Repubblica</em></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Elefante doidão supera o vício em heroína]]></title>
<link>http://ceticismo.wordpress.com/?p=2098</link>
<pubDate>Fri, 05 Sep 2008 00:10:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>André</dc:creator>
<guid>http://ceticismo.wordpress.com/?p=2098</guid>
<description><![CDATA[Poderosa Afrodite, eu não inventei isso! Um elefante macho de quatro anos de idade conseguiu se lib]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;"><img class="size-full wp-image-2099 alignleft" style="margin:4px;" title="elefante_viciado" src="http://ceticismo.wordpress.com/files/2008/09/elefante_viciado.jpg" alt="" width="194" height="123" />Poderosa Afrodite, eu não inventei isso! Um elefante macho de quatro anos de idade conseguiu se libertar do vício da heroína e irá viver em um Parque de Preservação de Vida Selvagem na China, informou nesta quinta-feira (04/9) a agência de notícias estatal Xinhua, através da BBC. (por sinal, a BBC consegue trazer cada notícia que pelo amor de Quetzalcoatl…)</p>
<p style="text-align:justify;">O ilustre jovem Padawan paquiderme, chamado Xiguang, ou irmãozão (me recuso a usar a tradução ridícula de “Manão”, que o tradutor da BBC deu), virou dependente químico em março de 2005 depois de comer bananas impregnadas com a droga. As frutas foram utilizadas como isca por traficantes de animais na fronteira entre a China e Mianmar.</p>
<p style="text-align:justify;">Você ri? A hora que você ingerir uma banana recheada de heroína não achará nada engraçado (ou vai, dependendo da “viagem”);</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://ceticismo.net/2008/09/04/elefante-doidao-supera-o-vicio-em-heroina/">Read more »</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La cataratta]]></title>
<link>http://zeferino.wordpress.com/?p=105</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 22:06:04 +0000</pubDate>
<dc:creator>zeferino</dc:creator>
<guid>http://zeferino.wordpress.com/?p=105</guid>
<description><![CDATA[Ρeriodicamente accompagno mia moglie all&#8217;Ospedale San Leonardo dal dr. Salvatore Troisi per c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ρeriodicamente accompagno mia moglie all'Ospedale San Leonardo dal dr. Salvatore Troisi per controlli generici e di prevenzionee alla vista. Ho pertanto il piacere di parlare con il mio illustre amico di tante cose interessanti. Sapendo della mia passione per Internet, poco tempo fa mi chiese: “Come si fa a pubblicare un articolo su Internet?”.</span></span></em><span style="font-size:11pt;color:#000000;"><br />
</span><em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><span style="font-family:Times New Roman;">Ed io: “Mandami l’articolo via e-mail, e te lo pubblico immediatamente”.</span></span></em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><br />
<span style="font-family:Times New Roman;"><em>L’articolo , chiaro ed interessante, assolutamente integro, è di seguito riportato. </em><br />
<em>Buona lettura.</em></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="color:#000000;font-family:&#34;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">  </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">A proposito di problemi di vista, si parla spesso di cataratta; cosa si intende esattamente con questo termine?</span></em></strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><span style="font-family:Times New Roman;">La cataratta consiste nella opacizzazione del cristallino con perdita parziale o completa della sua normale trasparenza. Il cristallino è una delle due lenti dell’occhio (l’altra è la cornea), che permette la focalizzazione delle immagini sulla retina.          </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Perché si chiama così?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">L’origine del termine cataratta è illustrata nel 1748 nelle “Opere chirurgiche” di Fabrizio d’Acquapendente: <em>“La soffusione, così chiamata dai Latini, dai Greci hypochyma, dagli Arabi <a href="http://zeferino.files.wordpress.com/2008/09/hrca21n1mhcalkojp8catxpmu5ca6u7vkdca3ftfwvcadr6e7oca8e0b12caqc4ve2caycep2kca13yd3ccafxutnzca0d5vqacamto3lzcaeprvkxcaz90hgscat4m26xca21gqihcaotfw4uca2nprv32.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-108" title="hrca21n1mhcalkojp8catxpmu5ca6u7vkdca3ftfwvcadr6e7oca8e0b12caqc4ve2caycep2kca13yd3ccafxutnzca0d5vqacamto3lzcaeprvkxcaz90hgscat4m26xca21gqihcaotfw4uca2nprv32" src="http://zeferino.wordpress.com/files/2008/09/hrca21n1mhcalkojp8catxpmu5ca6u7vkdca3ftfwvcadr6e7oca8e0b12caqc4ve2caycep2kca13yd3ccafxutnzca0d5vqacamto3lzcaeprvkxcaz90hgscat4m26xca21gqihcaotfw4uca2nprv32.jpg" alt="" width="64" height="119" /></a>acqua, è anche chiamata volgarmente cataratta, prendendo questo nome da quelle porte</em></span><em><span style="color:#000000;font-family:&#34;"><span style="font-size:small;"> saracinesche, che nelle città e nei castelli </span></span></em><em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">scendono dall’alto in basso ed impediscono il passaggio”.</span></em></span><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><br />
<span style="font-family:Times New Roman;">I Greci ritenevano che si trattasse di una goccia di umore dell’occhio coagulato dietro l’iride; gli Arabi pensavano che questa goccia di umore provenisse dal cervello e coagulasse nell’occhio per la presenza di una temperatura più bassa.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="color:#000000;font-family:&#34;"><span style="font-size:small;"> <br />
</span></span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Quali sono le cause della cataratta?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">Il più delle volte l’opacamento del cristallino è legato semplicemente a fenomeni di invecchiamento (cataratta senile). Alcune forme sono congenite, come nel caso di malattie genetiche o di infezioni contratte dalla madre durante la gestazione, come la rosolia. La cataratta può derivare anche dall’abuso di alcuni farmaci, come il cortisone, e da eccessiva esposizione a radiazioni, comprese quelle della luce solare. E’ favorita inoltre da malattie metaboliche, come il diabete, da traumi oculari e da malattie infiammatorie dell’occhio.<br />
Tutti questi fattori agiscono determinando una ossidazione delle proteine che costituiscono la struttura del cristallino, alterandone la caratteristica trasparenza. </span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Dopo una certa età si verifica sempre la formazione di una cataratta?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">Non obbligatoriamente. Vero è che a partire dalla sesta decade di vita il rischio di formazione di opacità della lente aumenta progressivamente con l’età, soprattutto nei soggetti che soffrono di diabete o geneticamente predisposti. Spesso si tratta di un processo lento che, almeno nelle prime fasi, non è associato a particolari sintomi, né a disturbi della vista rilevanti.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Che cosa comporta la formazione della cataratta?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">La cataratta determina una progressiva riduzione delle capacità visive e fastidiosi fenomeni di abbagliamento, in quanto ostacola il passaggio della luce all’interno dell’occhio. Nelle fasi iniziali può svilupparsi ipermetropia o miopia a causa di una deviazione dei raggi luminosi provocata dall’opacità; altre volte si verificano frequenti variazioni di un preesistente difetto visivo, con la necessità di cambiare più volte la correzione.<br />
Nelle forme molto avanzate la vista si riduce fino a percepire soltanto luci ed ombre.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Si tratta di una malattia molto  frequente?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">E’ la prima causa di cecità curabile nel mondo. Si ritiene che oltre venti milioni di persone hanno perso la vista in seguito allo sviluppo di una cataratta, in particolare nelle popolazioni in via di sviluppo.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Come viene diagnosticata?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">La diagnosi viene effettuata in seguito ad un esame completo eseguito dallo specialista oftalmologo, che è in grado di differenziare la cataratta da altre malattie che provocano riduzione della capacità visiva, di valutare l’entità del problema e la presenza di eventuali altre patologie associate. Infatti, solo con una valutazione globale del quadro clinico è possibile formulare correttamente il piano terapeutico ed una indicazione prognostica.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span></em></strong><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Qual è la cura?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><br />
<span style="font-family:Times New Roman;">L’unica terapia possibile della cataratta è la rimozione chirurgica e la sua sostituzione con un cristallino artificiale (lente intraoculare o IOL).Non esistono infatti farmaci o altre procedure in grado di ridare trasparenza e lucentezza ad un cristallino opacato.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Come viene operata la cataratta? </span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">Le tecniche operatorie hanno subito una costante evoluzione nel tempo.<br />
Anticamente si effettuava semplicemente lo spostamento del cristallino catarattoso mediante la tecnica dell’”abbassamento” con un particolare ago metallico che veniva introdotto nel bulbo oculare attraverso la sclera. In questo modo il cristallino veniva fatto scivolare nella camera posteriore dell’occhio, in modo da portarlo al di fuori del percorso dei raggi luminosi, che però giungevano sfuocati sulla retina in quanto veniva meno l’effetto di questa potente lente convergente. E’ facile immaginare come questo intervento esponesse a gravi complicazioni infettive, sia per le modalità di esecuzione,  sia per le reazioni infiammatorie indotte da un tessuto alterato deposto in una sede atipica. Il passo successivo è stato quello di asportare la cataratta in toto, assieme alla capsula che l’avvolge. Questa tecnica, detta “intracapsulare”, è stata proposta per la prima volta da Daviel nel 1748. Nel secolo appena trascorso c’è stato l’avvento della metodica “extracapsulare”, che prevede la conservazione di parte della capsula che normalmente avvolge il cristallino. In questo modo è possibile l’inserimento al di dietro dell’iride di un cristallino artificiale, in grado di ripristinare la corretta focalizzazione dei raggi luminosi sulla retina.<br />
<a href="http://zeferino.files.wordpress.com/2008/09/facoemulsificazion.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-109" title="facoemulsificazion" src="http://zeferino.wordpress.com/files/2008/09/facoemulsificazion.jpg" alt="" width="280" height="205" /></a>Negli ultimi anni si è imposta la tecnica di “facoemulsificazione”, mediante l’uso di una sonda ad ultrasuoni, che frantuma ed aspira la cataratta attraverso una piccola incisione. Con questa tecnica è stato possibile ridurre i tempi dell’intervento, il rischio di complicazioni e l’ampiezza dell’incisione, che può essere inferiore a tre millimetri ed autosigillante, senza necessità di sutura. Viene quindi inserita una lente intraoculare pieghevole (vedi immagine), perfettamente tollerata dall’occhio, con riabilitazione ottimale della funzione visiva e minima invasività.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span></em></strong><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">L’intervento può comportare  complicanze?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><br />
<span style="font-family:Times New Roman;">Non esistono interventi esenti da complicazioni. Con le attuali tecniche, l’intervento è da considerarsi abbastanza sicuro e può essere eseguito anche in day surgery o in regime ambulatoriale. Complicanze intraoperatorie (rottura capsula posteriore, prolasso irideo, prolasso vitreale, caduta di frammenti di cataratta nel vitreo, emorragie coroideali, ecc.) possono verificarsi soprattutto nelle cataratte complicate da altra patologia e sono in genere dominabili dal chirurgo mediante appropriate manovre. Complicanze post-operatorie, quali l’ipertono, l’edema corneale e le infezioni endobulbari, possono presentarsi anche dopo un intervento eseguito a regola d’arte.<br />
Queste evenienze sono generalmente rimediabili soprattutto se diagnosticate ed affrontate tempestivamente. Tuttavia, in una minima percentuale di casi le complicanze più serie possono condurre anche alla perdita della funzione visiva.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span></em></strong><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">Quando operare?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"><br />
<span style="font-family:Times New Roman;">Ovviamente non tutti i pazienti affetti da cataratta necessitano di un intervento chirurgico. La maggior parte dei casi presenta una lenta evoluzione che non provoca significativo deterioramento della visione per molti anni.<br />
L’intervento va effettuato quando l’entità dell’opacamento del cristallino interferisce con la visione al punto da ostacolare l’espletamento delle normali attività. Oggi non si attende più la cosiddetta “maturazione” della cataratta, che, al contrario, comporta maggiori difficoltà nella emulsificazione del cristallino con la tecnica ad ultrasuoni; la indicazione chirurgica viene posta in base ad una valutazione globale e soprattutto in considerazione delle difficoltà incontrate dal paziente.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> </span><strong><em><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;">E’ possibile effettuare una prevenzione specifica?</span></em></strong></span><span style="font-size:11pt;color:#0000ff;font-family:&#34;"><br />
</span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;">Non è possibile evitare in senso assoluto la formazione della cataratta.<br />
La protezione dai raggi ultravioletti con lenti ad alto potere filtrante in caso di eccessiva esposizione ai raggi solari ed una alimentazione ricca di vitamina C ed E ed altri fattori antiossidanti sembra comunque rallentare la progressione della malattia.</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;font-family:&#34;"> <strong>Dottor Salvatore Troisi<br />
Specialista in oftalomologi</strong>a</span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="line-height:15.9pt;margin:0;"><span style="font-size:11pt;color:#000000;"><span style="font-family:Times New Roman;"><em>Nota: la prima delle due immagini è stata presa da Google Immagini, mentre la seconda al seguente indirizzo (cui si rinvia per un approfondimento sulla tecnica chirurgica): <a href="http://www.vedo.net/src/catarattachir.html">http://www.vedo.net/src/catarattachir.html</a></em></span></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CUIDADO COM OS ERROS MÉDICOS CIRÚRGICOS!]]></title>
<link>http://afinsophia.wordpress.com/?p=1507</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 18:36:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>afinsophia</dc:creator>
<guid>http://afinsophia.wordpress.com/?p=1507</guid>
<description><![CDATA[Estudo da Fundação Oswaldo Cruz (Fiocruz) revela que a maioria dos erros praticados pelos médicos]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="western" style="margin-bottom:0;line-height:150%;" align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS,sans-serif;"><strong><span style="font-size:small;">Estudo da Fundação Oswaldo Cruz (Fiocruz) revela que a maioria dos erros praticados pelos médicos quando de suas atuações profissionais ocorrem exatamente nas cirurgias. Diante deste relato, e com a preocupação no atendimento e a eficácia científica médica na práxis médica, o Instituto Nacional do Câncer promoverá amanhã no Rio de Janeiro um debate sobre este tema de relevância à sociedade de modo geral.</span> </strong></span></p>
<p class="western" style="margin-bottom:0;line-height:150%;" align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS,sans-serif;"><strong><span style="font-size:small;">É isso aí, pacientes, quando procurar um médico é preciso buscar referências científicas e éticas deste profissional, pois, como em toda profissão, há os vocacionados/engajados e os trapaceiros. Só que de todas as profissões a única em que o erro pode ser fatal é na medicina. E quase sempre com consentimento da vítima.</span> </strong></span></p>
<p class="western" style="margin-bottom:0;line-height:150%;" align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS,sans-serif;"><strong><span style="font-size:small;">De nossa parte, sucesso na cirurgia, Doutor!</span> </strong></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A mão da esperança]]></title>
<link>http://pibbjovem.wordpress.com/?p=571</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 18:05:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marcos Leite</dc:creator>
<guid>http://pibbjovem.wordpress.com/?p=571</guid>
<description><![CDATA[
Tudo aconteceu em 19 de agosto de 1999. A operação revolucionária foi chefiada pelo Dr. Joseph B]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://pibbjovem.files.wordpress.com/2008/09/a-mao-da-esperanca.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-572" title="a-mao-da-esperanca" src="http://pibbjovem.wordpress.com/files/2008/09/a-mao-da-esperanca.jpg" alt="" width="236" height="171" /></a></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:center;margin:0;" align="center"><span style="color:#666666;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">Tudo aconteceu em 19 de agosto de 1999. A operação revolucionária foi chefiada pelo Dr. Joseph Bruner, que teve a responsabilidade de operar um feto com apenas 21 semanas de gestação, que possuia uma lesão na coluna. Os médicos abriram a barriga da mãe e tiraram a bolsa com o garotinho. Um corte na placenta foi feito e o líquido amniótico foi drenado. Logo após, o garoto foi operado e colocado de volta na placenta.</p>
<p>Em entrevista ao jornal USA Today, o médico explicou a foto. Ele disse que tanto a mãe quanto o feto estavam sob o efeito da anestesia, então ele segurou na pequena mão</span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="color:#666666;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;">do feto, para testar os reflexos dele. </span></span></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;color:#666666;font-family:Times New Roman;">Fonte: <strong><a href="http://obutecodanet.blig.ig.com.br/">O buteco da net</a></strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="color:#666666;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Times New Roman;"></span></span></span> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> </span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La infidelidad masculina. Al fin tenemos un pretexto con base científica ]]></title>
<link>http://peruesbabel.wordpress.com/?p=462</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 17:51:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>Kalki</dc:creator>
<guid>http://peruesbabel.wordpress.com/?p=462</guid>
<description><![CDATA[
Aseguran expertos que los hombres dotados del alelo 334, que gestiona la vasopresina, una hormona q]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<blockquote>
<p style="text-align:justify;">Aseguran expertos que los hombres dotados del alelo 334, que gestiona la vasopresina, una hormona que se reproduce naturalmente con los orgasmos, son peligrosos para una relación estable</p>
<p style="text-align:justify;">
<a href="http://quecosaz.blogspirit.com/images/medium_infidelidad.jpg"><img class="alignnone" src="http://quecosaz.blogspirit.com/images/medium_infidelidad.jpg" alt="" width="450" height="289" /></a>
</p>
<p style="text-align:justify;">Ahora parece ser que la culpa de la infidelidad de los hombres la va a tener un gen, el alelo 334, que gestiona la vasopresina, una hormona que se reproduce naturalmente, por ejemplo, con los orgasmos, según un estudio del Instituto Karolinska de Estocolmo.</p>
<p style="text-align:justify;">De ahí que los hombres dotados de esta variante del gen sean peligrosos para una relación estable (algunos y algunas ya lo sabían por experiencia), pero ahora lo ha constatado el estudio de los científicos suecos, difundido hoy.</p>
<p style="text-align:justify;">Si los cuernos siempre han tenido excusas, a partir de ahora hay una que cuela: "Cariño, la culpa la tiene el alelo". Y es que el alelo 334 se encarga del receptor de la arginina vasopresina, que es una hormona básica y que está presente en el cerebro de la mayoría de los mamíferos, según esta investigación.</p>
<p style="text-align:justify;">El descubrimiento radica en que "es la primera vez que se asocia la variante de un gen específico con la manera en que los hombres se comprometen con sus parejas", explicó Hasse Walum, del Departamento de Epidemiología Médica y Bioestadística del Karolinska y uno de los responsables de la investigación.</p>
<p style="text-align:justify;">El análisis</p>
<p style="text-align:justify;">El análisis se llevó a cabo durante al menos cinco años con parejas heterosexuales (más de 1.000, de las cuales 550 eran gemelos) que confesaron en test psicológicos si se sentían felices, cómo era su convivencia, si reían o besaban a menudo y sobre el futuro de su relación.</p>
<p style="text-align:justify;">Y el resultado fue que los hombres con el alelo 334 (dos de cada cinco en este estudio) afirmaron tener lazos menos fuertes con sus esposas y, además, éstas reconocieron que se sentían menos satisfechas con sus cónyuges que las que se casaron con hombres sin esta variante genética.</p>
<p style="text-align:justify;">Se da la circunstancia (revelada por el estudio) de que los hombres "dotados" con dos copias del alelo 334 han tenido en su vida más crisis de pareja y sus esposas afirmaron que están más insatisfechas. Walum indicó que la influencia de los niveles de la hormona vasopresina y las relaciones sociales es "modesta" e insuficiente para predecir de forma exacta el comportamiento futuro de un hombre en una relación de pareja, ya que ahí intervienen otros factores socioculturales. Si los cuernos siempre han tenido excusas, a partir de ahora hay una que cuela:<br />
"Cariño, la culpa la tiene el alelo"Los hombres con el alelo 334 "no significa necesariamente que esté menos capacitados para el amor, sino que se trata más bien de una limitación en la capacidad social", matizó Wallum. Aunque, según el científico, esto no equivale a estar "condenado" a fracasar en una relación de pareja, pero sí a que aumente la probabilidad de que ocurra y de que sea más infiel.
</p>
<p style="text-align:justify;">La investigación sobre la promiscuidad masculina comenzó con un estudio sobre el comportamiento de los ratones de campo machos, que son monógamos según sea la recepción de la vasopresina en su cerebro. El receptor de esta hormona está conectado con el sistema de recompensas del cerebro, de modo que se muestran un estado positivo cada vez que tratan con una ratón hembra de campo y se aparean.</p>
<p style="text-align:justify;">Esto que les pasa a estos ratones se parece mucho a los hombres, pero según los científicos del Karolinska (donde cada año se elige el ganador del Nobel de Medicina) es tan sólo un especulación. Este hallazgo, más allá de excusar a los hombres infieles, se prevé que servirá en un futuro para ayudar en la investigación de patologías caracterizadas por presentar dificultades en las relaciones sociales como el autismo o la fobia social, indicó el investigador.</p>
<p style="text-align:justify;">Fuente: http: //brujo-politico.blogspot.com/</p>
</blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Alternativa inofensiva a Rayos X, los Rayos T]]></title>
<link>http://evolucionando.wordpress.com/?p=1154</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 15:55:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>sirah</dc:creator>
<guid>http://evolucionando.wordpress.com/?p=1154</guid>
<description><![CDATA[LOS RAYOS T, NO AFECTAN NEGATIVAMENTE AL SER HUMANO ¡¡
Parece ser que estudiosos de la universidad]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>LOS RAYOS T, NO AFECTAN NEGATIVAMENTE AL SER HUMANO ¡¡</p>
<p>Parece ser que estudiosos de la universidad de Harvard han diseñado un aparato, que usa un láser que emite rayos T (rayos de Terahertz) para la exploración del cuerpo humano. Funcionan como los rayos X, pero no hacen daño al ser humano ¡¡<br />
Fuente: <a href="http://boticanews.blogspot.com/2008/05/encuentran-una-alternativa-los-rayos-x.html">Boticanews</a></p>
<p>PORQUE NO HACEN DAÑO AL SER HUMANO:</p>
<p>"Al contrario que los rayos X de mayor energía, los T no tienen la energía suficiente para "ionizar" un átomo haciendo saltar uno de sus electrones al golpearlo. Esta ionización produce daños celulares que pueden provocar lesiones serias e incluso cáncer. Dado que la radiación de los rayos T no es ionizante como las ondas de radio o la luz visible, las personas expuestas a la radiación de terahercios no sufrirán efectos secundarios. Además, aunque la radiación de los terahercios no penetra a través de los metales y del agua, sí lo hace a través de muchos materiales comunes, como el cuero, los tejidos textiles, el cartón y el papel." Fuente: <a href="http://www.amazings.com/ciencia/noticias/090108d.html">Amazings</a></p>
<p>PODRÍAN SER UTILES PARA CIERTOS TIPOS DE CANCER</p>
<p>"Los rayos T también pueden penetrar en el cuerpo humano hasta casi medio centímetro de profundidad, y ya han comenzado a permitir a los médicos descubrir y tratar mejor ciertos tipos de cáncer, sobre todo los de piel y los de mama."</p>
<p>USOS EN VIDEOVIGILANCIA  </p>
<p>De hecho ya se están utilizando en sistemas de videovigilancia. La compañia británica Truvision ha desarrollado la T5000. Ha dos cosas sorprendentes de esta cámara que usa rayos T. La primera es que se puede graduar el nivel de definición con el que se observa el cuerpo bajo la ropa, la segunda es que ¡ es capaz de distingar droga de polvo blanco ¡¡.<br />
Fuente: <a href="http://www.gizmoteca.com/2008/03/12/t5000-camara-de-rayos-t-permite-ver-a-traves-de-la-ropa/">Gizmoteca</a></p>
<p>RAYOS T PARA HACER FUNCIONAR ORDENADORES </p>
<p>Ingenieros de la Universidad de Utah, en EEUU están trabajando para conseguir ordenadores superrápidos que funcionen con los Rayos T, en vez de con electricidad.</p>
<p>Han diseñado el equivalente a unos cables que canalizan la radiación terahercio o rayos T. Preveen que en 10 años esta tecnología será plenamente operativa.<br />
Fuente:<a href="http://uruguayescribe.com/2008/04/23/las-nuevas-computadoras-fucionaran-con-rayos-t/">Uruguay Escribe</a></p>
<p>OTRAS ALTERNATIVAS A LA EXPLORACIÓN RADIOLÓGICA POR RAYOS X (DESGRACIADAMENTE NO TENGO DATOS)</p>
<p>En su momento leí en la revista muy interesante (si mi memoria no me falla) que existían 2 alternativas a los rayos x. Una era un método de exploración basado en las diferencias térmicas corporales (parece ser que las zonas enfermas, producen más calor que las sanas).</p>
<p>El otro sistema, era uno basado en emision de luz blanca. Desgraciadamente no sabría como buscarlos. </p>
<p>Conozco al menos 3 sistemas que servirían para explorar el cuerpo humano sin hacernos daño <strong>¿Porqué seguimos utilizando medios tan dañinos entonces?</strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Vacinação contra Rubéola - Últimos dias!]]></title>
<link>http://fredericomeirelles.wordpress.com/?p=139</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 14:59:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>Frederico Meirelles</dc:creator>
<guid>http://fredericomeirelles.wordpress.com/?p=139</guid>
<description><![CDATA[


RETIRADO INTEGRALMENTE DO SITE: http://portal.saude.gov.br/portal/aplicacoes/noticias/noticias_de]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<table border="0">
<tbody>
<tr>
<td class="tit_noticia">RETIRADO INTEGRALMENTE DO SITE: <a href="http://portal.saude.gov.br/portal/aplicacoes/noticias/noticias_detalhe.cfm?co_seq_noticia=50997">http://portal.saude.gov.br/portal/aplicacoes/noticias/noticias_detalhe.cfm?co_seq_noticia=50997</a></p>
<div style="border-top:#e1e1ce 1px solid;left:0;width:100%;border-bottom:#e1e1ce 1px solid;position:relative;top:0;padding:2px;"><span class="fontebox"><strong>Saúde cria megaestrutura para combater rubéola</strong> - 14/07/2008 </span>  </div>
</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2"><em><strong>TERMINA SEXTA FEIRA DIA 12 DE SETEMBRO!!! VACINE-SE!!! VAMOS ACABAR COMA RUBÉOLA NO BRASIL!!!</strong></em></p>
<p><em>Pela primeira vez, o Brasil imunizará 70 milhões de pessoas. Ministério da Saúde investe R$ 202,6 milhões e mobilizará 220 mil pessoas em todo o país</em> </p>
<p>Oitenta milhões de seringas e agulhas, 220 mil pessoas, entre voluntários e servidores da saúde, dez aeronaves da Força Aérea Brasileira (FAB), 41 mil carros e mais de 600 barcos são apenas alguns dos números grandiosos para a maior campanha de vacinação já feita no mundo. O Ministério da Saúde (MS) prepara megaestrutura para a Campanha Nacional de Vacinação para Eliminação da Rubéola, que pretende imunizar, de 9 de agosto a 12 de setembro, 70 milhões de pessoas de ambos os sexos em todo o país. A abertura da campanha contará com 70 mil postos de vacinação.  </p>
<p>Nos últimos dois anos, houve surtos de rubéola de forma dispersa em todo o país, uma ameaça à população ainda não vacinada. Em 2007, foram registrados 8.407 casos, sendo 161 em mulheres grávidas o que resultou em 20 recém-nascidos com Síndrome da Rubéola Congênita - SCR (cegueira, surdez, retardo mental e cardiopatias, entre outras seqüelas). A única alternativa para conter o avanço de casos, surtos e a SRC é a vacinação indiscriminada de homens e mulheres. O alvo principal é a população de sexo masculino. Em anos anteriores, foram mulheres e crianças. A faixa etária mais atingida é a de 20 a 34 anos de idade e 70% dos casos confirmados ocorreram entre os homens.  </p>
<p><strong>INVESTIMENTOS</strong>  - No total, o governo federal investirá R$ 202,6 milhões na campanha, o que representa um gasto de R$ 2,90 por pessoa vacinada. Em contrapartida, estima-se que, para cada dólar aplicado, são economizados outros 12 dólares em tratamento curativo de crianças afetadas. O custo do tratamento de uma criança com Síndrome da Rubéola Congênita (SCR) é estimado em mais de 200 mil dólares anuais; além disso, os maiores gastos referem-se à vida de uma pessoa com algum grau de deficiência (cegueira, surdez, retardo mental e cardiopatias graves, entre outras), sendo que existe uma vacina segura e eficaz que pode evitar tudo isso. </p>
<p>A logística para a campanha vem sendo pensada pelo ministério desde setembro de 2007.  E, assim que definidas, ações foram tomadas. O ministério aplicou R$ 135,2 milhões na aquisição de mais de 84 milhões de doses de vacinas, R$ 8,9 milhões na compra de 80,1 milhões de seringas e agulhas e transferiu R$ 41 milhões para estados e municípios a fim de cobrir despesas com diárias, combustíveis e outras necessárias à operacionalização da campanha.  </p>
<p>Foram reservados R$ 3,4 milhões para a compra de caixas térmicas e mais R$ 1 milhão para bobinas de gelo reutilizáveis. O ministério destinou, ainda, R$ 1 milhão em capacitação de pessoal, R$ 2,3 milhões em supervisão e assessoria, além de R$ 2 milhões em materiais impressos e R$ 10 milhões em campanha publicitária.           </p>
<p><strong>FRENTES E MOBILIZAÇÃO</strong> - A vacinação ocorrerá em duas grandes frentes: com a aplicação da vacina dupla viral (sarampo e rubéola) em homens e mulheres com idade entre 20 e 39 anos de todo o país, e por meio da vacina tríplice viral (sarampo, caxumba e rubéola) em indivíduos entre 12 e 19 anos nos estados do Maranhão, Minas Gerais, Mato Grosso, Rio de Janeiro e Rio Grande do Norte, além de toda a população indígena que vive em aldeias.  </p>
<p>De acordo com o secretário de Vigilância em Saúde do Ministério da Saúde, Gerson Penna, todos devem ser vacinados, independente do histórico de vacinação ou doença anterior. “A campanha de vacinação causa impacto imediato para alcançar a meta de eliminação da Rubéola nas Américas até 2010, um compromisso internacional e nacional assumido pelo Brasil durante a 44ª reunião do Conselho Diretor da Organização Pan-Americana da Saúde (OPAS)”, acrescenta o secretário. </p>
<p>As ações para mobilização feitas pelo ministério têm diversas frentes. O ministro da Saúde, José Gomes Temporão, enviou, dia 30 de junho, cartas individuais a todos os senadores, deputados, governadores, prefeitos, secretários estaduais e municipais de saúde e integrantes dos Conselho Nacional de Secretários de Saúde (Conass) e Conselho Nacional de Secretários Municipais de Saúde (Conasems), conclamando os gestores a participarem ativamente dessa grande ação, sensibilizando a população. O ministério enviou também para os estados e municípios o plano de ação da campanha, assim como o manual técnico-operacional.  </p>
<p><strong>CONTRA-INDICAÇÕES</strong> - A vacina é contra-indicada para pessoas que já tiveram reação anafilática sistêmica após dose da vacina contra rubéola ou sarampo. Essa reação é imediata e se instala logo na primeira hora após a administração da vacina, podendo apresentar urticária generalizada, edema de glote, hipotensão (pressão baixa) ou choque. A vacina contra rubéola também é contra-indicada para indivíduos com imunodeficiências congênitas ou adquiridas.</p>
<p>Recomenda-se adiar a vacinação nas seguintes condições: pacientes que estão fazendo uso de imunoglobulina, sangue total ou plasma nos três meses anteriores à vacinação; pessoas em tratamento quimioterápico; e, por fim, pacientes transplantados de medula óssea, cuja cirurgia tenha sido realizada há menos de dois anos. As mulheres grávidas devem ser vacinadas no pós-parto. Em qualquer caso de dúvida, a recomendação é consultar um profissional de saúde.</p>
<p><strong>CURIOSIDADE<br />
</strong><br />
A segunda maior campanha de vacinação mundial ocorreu em 1992, quando o Brasil vacinou 52 milhões de crianças e adolescentes contra o sarampo.</p>
<p><strong>Outras informações<br />
</strong>Atendimento à Imprensa<br />
(61) 3315 3580 e 3315 2351<br />
Atendimento ao Cidadão<br />
0800 61 1997 e (61) 3315 2425</p>
<p>LINK:</p>
<p><a href="http://portal.saude.gov.br/portal/aplicacoes/noticias/noticias_detalhe.cfm?co_seq_noticia=50997">http://portal.saude.gov.br/portal/aplicacoes/noticias/noticias_detalhe.cfm?co_seq_noticia=50997</a></td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p>RETIRADO <strong>INTEGRALMENTE</strong> DO PORTAL DO MINISTÉRIO DA SAÚDE PARA FINS DE DIVULGAÇÃO E APOIO À SAÚDE PÚBLICA NO BRASIL (link acima).</p>
<p>Frederico Meirelles.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Admiterea la Medicină Bucureşti]]></title>
<link>http://r0xanne.wordpress.com/?p=246</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 14:18:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>r0xanne</dc:creator>
<guid>http://r0xanne.wordpress.com/?p=246</guid>
<description><![CDATA[M-am gândit că ar prinde bine un post explicativ pentru cei ce se gândesc să dea la Medicină î]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>M-am gândit că ar prinde bine un post explicativ pentru cei ce se gândesc să dea la Medicină în anii viitori şi nu ştiu cum e cu admiterea, pentru că eu, când m-am hotărât să dau şi m-am interesat, nu prea am găsit nimic care să mă lămurească în totalitate, în mare am primit sfatul "ia-ţi cărţile de admitere şi lucrează din ele".<br />
În primul şi în primul rând, mi-ar fi prins bine să-mi spună cineva să mă concentrez pe admitere şi nu pe BAC. BAC-ul este şi va fi o porcărie, admiterea e cea care contează..dacă aş fi ştiut asta, nu mi-aş fi irosit energia degeaba lucrând variante şi învăţând comentarii, ci l-aş fi valorificat făcând grile, scheme şi desene. Aş fi făcut pregătire la biologie şi nu la română, aş fi învăţat la biologie pe tot parcursul anului şi nu doar când găseam câteva ore disponibile. La Medicină Bucureşti, punctajul de la BAC este nesemnificativ şi irelevant. Pe scurt, nu contează decât într-un singur aspect: în cazul în care trebuie să se facă departajarea între doi candidaţi cu acelaşi punctaj la grila de admitere care au şi acelaşi punctaj de bază (la grilele de biologie), doar pentru asta se face departajarea în funcţie de nota la BAC. O notă decentă la BAC se poate obţine şi fără prea mari eforturi, iar timpul poate fi folosit în favoarea admiterii.</p>
<p>Examenul constă în 100 grile cu 5 variante de răspuns, dintre care 60 de biologie şi 40 de chimie sau fizică (anul asta s-a dat la alegere, acum câţiva ani se dădea la amândouă dar nu cred că o să se revină la sistemul acela). Din cele 60 de grile de biologie, 40 sunt complement simplu (un singur răspuns corect) şi 20 complement grupat (mai multe răspunsuri corecte). Dintre chimie şi fizică eu am ales fizica, pentru că m-am considerat mai bine pregătită şi am şi avut o profesoară deosebită care m-a făcut să înţeleg materia şi să-mi placă. Am avut însă o surpriză neplăcută la examen, am găsit vreo 3 întrebări din extramaterie (capitole care se scoseseră din tematică de examen de anul asta), la care bineînţeles că am răspuns la întâmplare. Au fost şi ceva întrebări mai ciudăţele, mai mult de logică decât de calcul sau aplicarea teoriei, ceea ce e explicabil având în vedere că în general în medicină se lucrează cu fizică experimentală sau aplicată. Totuşi i-am auzit pe cei care au dat la chimie plângându-se că a fost greu, eu n-am fost chiar atât de dezamăgită de întrebările de fizică, o parte dintre ele erau chiar de bun simţ (gen "care este unitatea de măsură a intensităţii curentului electric?") sau altele la care puteai răspunde bine după un calcul şi nişte analogii.</p>
<p>Tematica de admitere pe anul în curs şi cărţile de grile au apărut cam prin februarie şi într-adevăr m-au ajutat mult, dar nu ajungi nicăieri dacă te bazezi doar pe ele, forma fără fond e inutilă. Trebuie deci studiate manuale, făcute fişe şi desene, fiecare cum e stilul lui de a învăţa. Nu neapărat e nevoie de meditaţii, dar cu siguranţă e nevoie de seriozitate şi convingere:)</p>
<p>Examenul în sine durează 2ore şi jumătate (150min), mie iniţial mi s-a părut foarte puţin timp raportat la numărul de întrebări şi dificultatea lor. Ar veni cam 1min jumătate pentru fiecare întrebare şi la unele de fizică ai nevoie de timp să-ţi aduci aminte formula exact, să calculezi. În final totuşi e ok, am reuşit să trec prin toate de vreo 2 ori, mai întâi le-am trecut pe foaie pe cele care eram sigură de răspuns şi le-am regândit pe cele la care stăteam în dubii. După 2ore jumătate toată lumea din sală predă foile care se strâng şi se împart între toţi supraveghetorii şi apoi câte 2 candidaţi sunt strigaţi şi se duc să urmărească cum li se corectează foaia, fiecare fiind martor la corectarea lucrării proprii şi a celuilalt candidat. Mi s-a părut examenul corect şi transparent în sensul că nu puteai şuşoti nici cât să ceri un pix sau o radieră colegului de lângă, nu plecai la baie neînsoţit, iar sistemul de corectare "pe faţă" era foarte ok. Pe site scrie clar că se declară admişi doar cei cu punctaj peste 50, însă anul ăsta s-a admis până la 44 puncte. Ceea ce denotă că a fost cam greut examenul, pentru că au fost o mie şi ceva de candidaţi pe 800 locuri, adică 1 şi ceva pe loc.</p>
<p>La FMAM e aproape la fel, cu menţiunea că întrebările sunt mai uşoare (mai ales la fizică), sunt doar 60 de întrebări (40 de biologie şi 20 fizică/chimie) în o oră şi jumătate de examen, cu acelaşi sistem de corectare.</p>
<p>Mai revin în caz că îmi amintesc ceva ce am omis. Succes! ;)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[CCJ aprova projeto que cria Fundações Estatais]]></title>
<link>http://falamedico.wordpress.com/?p=98</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 13:26:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>falamedico</dc:creator>
<guid>http://falamedico.wordpress.com/?p=98</guid>
<description><![CDATA[Por: Lenir Camimura - Informativo Fenam
 
BRASÍLIA - O Ministério da Saúde comemorou a decisão ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"><strong>Por: Lenir</strong> <strong>Camimura - Informativo Fenam</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"> </p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">BRASÍLIA - O Ministério da Saúde comemorou a decisão da Comissão de Constituição e Justiça (CCJ), que aprovou, na última terça-feira (02), o substitutivo do Projeto de Lei Complementar 92/07, que trata da criação das Fundações Estatais. Depois de uma inversão de pauta, os parlamentares acompanharam o parecer favorável do relator, deputado Tadeu Filippelli (PMDB-DF), aprovando o texto por unanimidade.<span>  </span>A matéria segue, agora, para o Plenário, e ainda deve ser apreciada pelo Senado Federal.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Respondendo ao esforço concentrado estabelecido para esta semana, antes que a corrida eleitoral municipal se instale por completo, a CCJ inverteu a pauta e pegou de surpresa o setor de saúde, afirmando a constitucionalidade do substitutivo do deputado Pedro Henry (PP-MT), aprovado, anteriormente, pela Comissão de Trabalho, Administração e Serviço Público. O texto, cuja redação final ainda não foi divulgada pela Câmara dos Deputados, define, entre outros, as formas de contratação e demissão das Fundações Estatais de Direito Privado, além de estabelecer as áreas que poderão ser instituídas ou autorizadas a instituição das Fundações. A saúde aparece como primeira área liberada para a atuação das instituições. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">As Fundações Estatais são “a menina dos olhos” do ministro da Saúde, José Gomes Temporão, que defende e acredita piamente que o projeto vai garantir mudanças estruturais na administração dos hospitais, dando um <em>plus</em> na qualidade da gestão das instituições de saúde. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">Para Temporão, se o projeto for aprovado no Plenário da Câmara e, depois, no Senado, a medida vai tirar a Saúde de um “processo hospitalar anacrônico, engessado e burocrático” para um padrão de gestão que corresponde às expectativas da sociedade por eficiência, resultado, metas, indicadores e compromisso público e qualidade.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">O ministro defendeu, ainda, que as Fundações Estatais são a forma de gestão “mais moderna e em sintonia com o mundo atual”. Para ele, o projeto é fundamental para o futuro da atenção hospitalar pública. “Apesar de algumas resistências e algumas incompreensões, percebi, desde o início, iniciativas importantes de alguns governos, como o do Rio de Janeiro, Sergipe e Pernambuco, em que o processo de reestruturação nesses estados já começou”, disse o ministro. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"> </p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">O Ministério acredita que a mudança vai implicar em maior velocidade na contratação de pessoal pelo regime CLT, sem abrir mão do concurso público; licitações para compra de materiais e beneficiará principalmente os profissionais das equipes Saúde da Família, que tem contratos precários. Além disso, a aprovação do projeto “significará uma profissionalização da gestão, permitindo trabalhar com metas pactuadas e indicadores, definidos de acordo com o perfil de cada unidade e adequados conforme a complexidade dos serviços prestados”.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="text-align:justify;margin:0 12.6pt;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin:0;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">A aprovação, para o ministro da Saúde, significa que os parlamentares estão mudando a percepção do projeto,entendendo que “a proposta traz solução para múltiplos problemas estruturais nos hospitais públicos no Brasil”. </span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Jornal do Vaticano diz que vida não acaba com morte cerebral]]></title>
<link>http://ceticismo.wordpress.com/?p=2090</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 12:24:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>André</dc:creator>
<guid>http://ceticismo.wordpress.com/?p=2090</guid>
<description><![CDATA[Os chatólicos romanos, como sempre, mostram o quanto estão desesperados com os avanços da Ciênci]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;"><img class="alignleft size-full wp-image-2091" style="margin:4px;" src="http://ceticismo.wordpress.com/files/2008/09/acefalo.jpg" alt="" width="260" height="260" />Os chatólicos romanos, como sempre, mostram o quanto estão desesperados com os avanços da Ciência. Imagino que deva ser alguma mágoa que persiste desde o Renascimento. Agora, dão mais uma amostra de uma proverbial e ridícula ignorância (intencional ou não, eu ainda não descobri), onde fazem de tudo para justificar suas frágeis idéias de como o mundo funciona.</p>
<p style="text-align:justify;">Em artigo publicado nesta terça feira (02/09), o <em>Osservatore Romano</em>, o jornaleco editado pelo Vaticano – famoso por publicar idiotices – afirmou que os atuais critérios científicos que definem o fim da vida <span style="text-decoration:underline;">estão superados</span> e isto pode criar problemas bioéticos na definição dos casos de coma e anencefalias.</p>
<p style="text-align:justify;">Ou seja, padres querem saber mais sobre medicina que os médicos. Com base no relatório cientifico Harvard, publicado 40 anos atrás, em 1968, ficou estabelecido que o fim da vida de um ser humano é definido pela morte cerebral e não mais pela parada cardíaca, para infelicidade dos tristes aristotélicos que sempre defenderam que nós pensamos com o coração e que o cérebro servia apenas para refrigerar o sangue.</p>
<p><a href="http://ceticismo.net/2008/09/03/jornal-do-vaticano-diz-que-vida-nao-acaba-com-morte-cerebral/">Read more »</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[migliora la tua salute]]></title>
<link>http://iohosmessocosi.wordpress.com/?p=141</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 11:24:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>quitlikeme</dc:creator>
<guid>http://iohosmessocosi.wordpress.com/?p=141</guid>
<description><![CDATA[Usa il mio metodo clicca sul link e visita il sito www.iohosmessocosi.it
Sperimenterai con i miei ci]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Usa il mio metodo clicca sul link e visita il sito <a href="http://www.iohosmessocosi.it">www.iohosmessocosi.it</a></p>
<p>Sperimenterai con i miei cinque consigli i benefici ed i vantaggi già dal primo giorno se smetti di fumare,confronta il metodo "io ho smessocosì" mostralo al tuo medico ti confermerà la validità e ti aiuterà a smettere di fumare</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Dedicat barbatilor :Stiti voi ca va iubesc ;)]]></title>
<link>http://sandydeea.wordpress.com/?p=115</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 11:16:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>sandydeea</dc:creator>
<guid>http://sandydeea.wordpress.com/?p=115</guid>
<description><![CDATA[S-a inventat berea medicinala!
 
Sotiile nu va mai pot spune de acum incolo ca berea nu e sanatoasa]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><strong>S-a inventat berea medicinala!</strong></p>
<p> </p>
<p>Sotiile nu va mai pot spune de acum incolo ca berea nu e sanatoasa. Caci iata ce ne spune <a href="http://www.adevarul.ro/articole/asta-da-leac-s-a-inventat-berea-medicinala/369184">Adevarul </a></p>
<p>Bautura este slab alcoolizata, poate fi preparata in casa si este indicata bolnavilor cu probleme digestive si hipertensivilor O cescuta de bere medicinala dupa fiecare masa fortifica organismul, sustin unii nutritionisti.  Licoarea este preparata prin adaugarea unui macerat din plante. Berea medicinala se prepara in casa si  foloseste ca materii prime de baza orzul, hameiul, apa si drojdia. Orzul poate fi inlocuit cu boabe de grau, de porumb, orez sau ovaz.</p>
<p>Liliana Ivan adauga in articol si o reteta de preparare a acestei beri englezesti</p>
<p><strong>Reţetă de preparare</strong></p>
<p>Avem nevoie de următoarele ingrediente: 10 l apă, 750 g malţ de orz, 750 g boabe de porumb, 10 conuri de hamei, 30 g drojdie de bere. Preparare: într-un vas emailat fierbem malţul şi porumbul, la foc mic, timp de patru ore.</p>
<p>După aceea adăugăm conurile de hamei, înfăşurate în tifon şi lăsăm licoarea să mai fiarbă 20 de minute. Apoi strecurăm berea într-un vas curat, adăugăm zahărul şi lăsăm băutura să se răcească până la temperatura de 30 de grade.</p>
<p>În final, adăugăm drojdia amestecând foarte bine ingredientele. Timp de două zile, berea obţinută se  păstrează la rece. După această etapă licoarea o punem în sticle  pe care le închidem ermetic şi le depozităm la rece. După cel puţin 24 de ore, berea poate fi degustată.  Peste această bere obţinută în casă şi care conţine 5% alcool se adaugă diferite macerate din plante pentru obţinerea berii medicinale.</p>
<p>Astfel, berea indicată persoanelor care suferă de afecţiuni digestive se adaugă un amestec compus din 10 g de flori de pelin, 10 g de muguri de pin şi un litru de bere preparată după reţeta prezentată mai sus. Se lasă trei zile la macerat. Doza zilnică indicată este de o ceşcuţă, după mesele principale.</p>
<p> </p>
<p>Si ca sa nu fie totul tot, va spunem ca <strong>berea aceasta poate fi consumata si de soferi!</strong></p>
<p> </p>
<p>Berea medicinală englezească  este un excelent tonic general. Compoziţia se prepară din 15 g de rădăcină de genţiană, 10 g coajă de  lămâie, 1 g de scorţişoară. Aceste ingrediente se macerează  într-un litru de bere fără alcool timp de trei zile.</p>
<p>Se consumă două - patru ceşcuţe pe zi. Băutura poate fi consumată de cei care obosesc uşor, precum şi de şoferii care călătoresc pe distanţe mari.</p>
<p>Berea  medicinală antifermentativă este o băutură ideală pentru cei care suferă de   colici. O astfel de licoare o preparăm din oregano-vârfurile înflorite (30 g)pe care le macerăm într-un litru de bere, timp de două zile. Se consumă o ceşcuţă pe zi sau când apar probleme  digestive.</p>
<p>Fitoterapeutul Eugen Giurgiu recomandă berea medicinală persoanelor care suferă de afecţiuni digestive, hipertensivilor, precum şi celor care au nevoie de fortificarea organismului.</p>
<p>Eu o recomand tuturor cu dragoste.</p>
<p>Eeh...vedeti cum va iubesc femeile voastre...ia sa va vedem cu un buchet de flori cand ajungeti acasa. <img src="http://www.helpbytes.co.uk/images/smileys/05.gif" alt="smiley" width="18" height="18" /> <img src="http://www.helpbytes.co.uk/images/smileys/09.gif" alt="smiley" width="18" height="18" /><img src="http://www.helpbytes.co.uk/images/smileys/40.gif" alt="smiley" width="18" height="18" /></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Em busca da cura]]></title>
<link>http://alzheimerpe.wordpress.com/?p=108</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 11:00:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>milaribas85</dc:creator>
<guid>http://alzheimerpe.wordpress.com/?p=108</guid>
<description><![CDATA[Da Revista Seleções
Texto de Josiane Nogueira
Placas e emaranhados
Em 1906, o neuropatologista ale]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Da Revista Seleções</p>
<p class="MsoNormal">Texto de Josiane Nogueira</p>
<p class="MsoNormal">Placas e emaranhados<br />
Em 1906, o neuropatologista alemão Alois Alzheimer descreveu o que vira em Auguste D., sua paciente que acabara de falecer. Aos 51 anos, ela não conseguia mais escrever o próprio nome sem ajuda, era incapaz de cuidar da casa e tinha sinais progressivos de desorientação e deficiência das capacidades físicas e de memória, de tomada de decisão, julgamento e linguagem.</p>
<p>Na avaliação de Alzheimer, ela parecia prematuramente senil. Era jovem demais para ter sintomas de demência, então considerada uma etapa normal do envelhecimento. Ele chamou a doença de demência pré-senil. Os sintomas da paciente pioraram, até que ela entrou em coma. Quando morreu, aos 55 anos, Alzheimer recebeu o cérebro da mulher para pesquisa.</p>
<p>Ao analisar as amostras ao microscópio, três aspectos o surpreenderam. O cérebro estava atrofiado, e o tecido cerebral revelava o acúmulo de uma substância peculiar. Por último, dentro dos neurônios – os transmissores de sinais nervosos – havia emaranhados fibrosos de outra substância que parecia um cordão retorcido. Essas substâncias, que chamamos de placas neuríticas e emaranhados neurofibrilares, constituem os aspectos essenciais para distinguir a doença de Alzheimer de outros distúrbios neurológicos.</p>
<p>Por mais de 50 anos, no entanto, os sintomas da doença eram considerados parte do envelhecimento. Só caracterizavam patologia em pessoas que os apresentavam antes dos 65 anos. Também eram semelhantes aos da aterosclerose dos vasos sanguíneos cerebrais. "Daí a expressão 'esclerosado'", lembra o Dr. João Senger, geriatra e professor de pós-graduação em Geriatria da PUC do Rio Grande do Sul.</p>
<p>Durante a década de 1960, os cientistas perceberam que o excesso de placas e emaranhados não era normal nem nos idosos, e que um processo degenerativo estava ocorrendo.</p>
<p>Nem todas as formas de demência são doença de Alzheimer, observa o Dr. Bertolucci. Todos os casos de Alzheimer mostram o acúmulo das duas substâncias. Nas últimas duas décadas, a atenção voltou-se para elas.</p>
<p>O envelhecimento continua a ser o maior fator de risco: acima dos 65 anos, 1 em cada 20 pessoas desenvolve a doença; e 1 em 4, acima dos 85. Um fator de risco para o início precoce é o histórico genético familiar. Os fatores de risco para o surgimento tardio incluem hipertensão arterial, acidente vascular cerebral (AVC), doenças cardíacas, diabete, traumatismo craniano e ser do sexo feminino.</p>
<p>"Amilóide" e "tau"<br />
O processo de esclarecimento dos mecanismos da doença de Alzheimer pode ser comparado a pesquisadores lutando para montar um gigantesco e complexo quebra-cabeça. As primeiras peças do jogo, a natureza das placas e dos emaranhados descoberta nos anos 1980, são as margens em torno da figura. As descobertas genéticas subseqüentes começaram a preencher o meio. Em cada avanço, a atenção voltou-se ao encaixe da peça seguinte do quebra-cabeça, pois ela se ligava às outras já no lugar. Quanto mais visível vai se tornando o quadro, mais rápido as peças que faltam podem ser encaixadas.</p>
<p>A primeira grande descoberta, feita por uma equipe americana em 1984, foi que as placas consistiam principalmente em fragmentos agrupados de uma proteína chamada beta-amilóide. Outra equipe americana decodificou a estrutura molecular dos emaranhados em 1986 e descobriu tratar-se de uma proteína chamada tau.</p>
<p>A decodificação da estrutura das proteínas preparou o caminho para a descoberta dos vários genes que compunham a matriz dessas proteínas tóxicas. Ao mapear o DNA de famílias em que a doença teve início precoce, os pesquisadores descobriram vários genes. Uma equipe liderada pela Alemanha descobriu o primeiro gene associado em 1991. Em 1995, uma equipe da Universidade de Toronto encontrou outros dois genes importantes.<br />
Mutações em quaisquer desses genes estão ligadas à doença de Alzheimer de início precoce. Visto que nem todas as famílias afetadas têm mutações nesses genes conhecidos, "isso sugere que mais genes ainda estão para ser revelados", diz Caramelli. Além disso, os cientistas descobriram em 1993 um gene chamado Apo-E4, que aumenta o risco de desenvolvimento tardio da doença de Alzheimer. Outros achados genéticos em relação à proteína tau e sua criação esclareceram seu papel na doença de Alzheimer e em outros tipos de demência.</p>
<p class="MsoNormal">
<p><!--[if gte mso 9]&#62;  Normal 0   21   false false false  PT-BR X-NONE X-NONE              MicrosoftInternetExplorer4              &#60;![endif]--><!--[if gte mso 9]&#62;                                                                                                                                            &#60;![endif]--></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;line-height:115%;"> </span></p>
<p><!--[if gte mso 9]&#62;  Normal 0   21   false false false  PT-BR X-NONE X-NONE              MicrosoftInternetExplorer4              &#60;![endif]--><!--[if gte mso 9]&#62;                                                                                                                                            &#60;![endif]--><!--[if gte mso 9]&#62;  Normal 0   21   false false false  PT-BR X-NONE X-NONE              MicrosoftInternetExplorer4              &#60;![endif]--><!--[if gte mso 9]&#62;                                                                                                                                            &#60;![endif]--></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;line-height:115%;"> </span></p>
<p class="MsoNormal"><span style="font-size:10pt;line-height:115%;"> </span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Uma homenagem a Waldick Soriano]]></title>
<link>http://robertocordeiro.wordpress.com/?p=752</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 10:48:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>Roberto Cordeiro</dc:creator>
<guid>http://robertocordeiro.wordpress.com/?p=752</guid>
<description><![CDATA[
Ícone da música brega? Que nada. Waldick Soriano, que morreu na madrugada desta quinta-feira (4),]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://robertocordeiro.files.wordpress.com/2008/09/ws.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-753" src="http://robertocordeiro.wordpress.com/files/2008/09/ws.jpg" alt="" width="450" height="281" /></a></p>
<p>Ícone da música brega? Que nada. Waldick Soriano, que morreu na madrugada desta quinta-feira (4), no Rio, era bem mais que este rótulo que o acompanhou por algumas décadas de sua carreira. Baiano de Caetité, Waldick traduzia o lado de uma geração de cantores que embalaram o cotidiano de muitos brasileiros.</p>
<p><!--more--></p>
<p>Esquecido da mídia nos últimos anos, ele foi relançado no ano passado por Patrícia Pilar, a Flora da novela A favorita. Pilar pôs Waldick nos circuitos dos shows país afora. Um trabalho magnífico e de reconhecimento ao cantor. O CD e o DVD “Waldick, Sempre no Meu Coração” foi uma justa homenagem ao artista.</p>
<p>A morte dele nos entristece. Ele estava internado no Instituto Nacional do Câncer desde o último domingo. Aos 75 anos, tratava de um câncer na próstata há dois anos. Aliás, fica um alerta aos brasileiros sobre a necessidade do exame de próstata.</p>
<p>Waldick tem mais de 40 anos de carreira e entre os seus sucessos estão "<a href="http://www.mp3tube.net/musics/Waldick-Soriano-e-Falcao-Eu-nao-sou-cachorro-nao/49276/" target="_blank">Eu não sou cachorro, não</a>" e "Tortura de amor". Antes de se tornar cantor, ele chegou a ser peão, motorista de caminhão e garimpeiro.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pensa alla salute ]]></title>
<link>http://iohosmessocosi.wordpress.com/?p=139</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 10:35:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>quitlikeme</dc:creator>
<guid>http://iohosmessocosi.wordpress.com/?p=139</guid>
<description><![CDATA[Questa e una delle maggiori motivazioni per smettere di fumare.Con &#8220;IO HO SMESSO COSI&#8221;
-]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Questa e una delle maggiori motivazioni per smettere di fumare.Con "IO HO SMESSO COSI"</p>
<p>-più venale?Pensa ai soldi che puoi risparmiare-</p>
<p>Fumare ha degli aspetti negativi e sgradevoli:</p>
<p>alito cattivo,ingiallimento dei denti,tartaro,pericolo per la tua vita sessuale sei una persona che cura molto l'aspetto esteriore,se poi pensi di volere bene a te stesso non saresti un fumatore se sai che il fumo provoca tumore ai polmoni e altri problemi come malattie cardiache e altre patologie clicca qui <a href="http://www.iohosmessocosi.it/5Motivi_4_2.aspx">http://www.iohosmessocosi.it/5Motivi_4_2.aspx</a></p>
<p>Vedo tanti fumatori che poi frequentano le palestre e fanno sport vari per mantenersi in forma e curare il proprio corpo.Non mi sembra un comportamento coerente,ma siamo esseri umani,il proverbio "predicare bene e razzolare male" lo adoperiamo poco per noi stessi.</p>
<p>Io sono stato un fumatore per tanti anni.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Single? Si nasce: il destino è in un gene!]]></title>
<link>http://stvenworldnow.wordpress.com/?p=473</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 07:36:30 +0000</pubDate>
<dc:creator>stevenworldnow</dc:creator>
<guid>http://stvenworldnow.wordpress.com/?p=473</guid>
<description><![CDATA[
Non è immaturità, né paura D crescere: essere single è un &#8220;difetto D fabbrica&#8221;. Il ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><img src="http://static.blogo.it/soldiblog/single3.JPG" alt="" /></p>
<p>Non è immaturità, né paura D crescere: essere single è un "difetto D fabbrica". Il Dna stavolta si schiera a difesa degli scapoli, almeno a quanto afferma l'Istituto Karolinsja D Stoccolma. Il ricercatore Hasse Walum ha dimostrato che se andassimo a scavare nel patrimonio genetico dei single, troveremmo la versione 334 del gene che produce la vasopressina ( una molecola implicata nei meccanismi D formazione della memoria ma anche nella pressione arteriosa ). Dunque, ad ogni versione del gene corrisponde un modo diverso D vivere in coppia. Per trovare l'uomo giusto, in pratica, la fortuna non basta più.</p>
<p>Articolo tratto dal quotidiano gratuito "Leggo" del 2 Settembre 2008.</p>
<p>E nemmeno per trovare la donna giusta, aggiungo io! ;)</p>
<p>La.St.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Curso UTI- SCA Sem Supra ST por André LIma]]></title>
<link>http://clinicamedicaepm.wordpress.com/?p=196</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 03:14:42 +0000</pubDate>
<dc:creator>clinicamedicaepm</dc:creator>
<guid>http://clinicamedicaepm.wordpress.com/?p=196</guid>
<description><![CDATA[
download
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;">[slideshare id=581822&#38;doc=sca-sem-supra-2007-97-final2-1220496542338210-8&#38;w=425]</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://www.slideshare.net/galegoo/sca-sem-supra-2007-97-final2-presentation/download">download</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[The Enemies Of Reason]]></title>
<link>http://tandtsk.wordpress.com/2008/09/04/the-enemies-of-reason/</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 23:33:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>TaNdT</dc:creator>
<guid>http://tandtsk.wordpress.com/2008/09/04/the-enemies-of-reason/</guid>
<description><![CDATA[Ďalší dvojdielny dokument od Richarda Dawkinsa.
Tento krát sa zameriava na nadprirodzeno a alter]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Ďalší dvojdielny dokument od <a href="http://sk.wikipedia.org/wiki/Richard_Dawkins">Richarda Dawkinsa</a>.
<p>Tento krát sa zameriava na nadprirodzeno a alternatívne liečiteľstvo. Hovorí o epidémií nadprirodzena, ktorá mení našu kultúru a predstavuje rôznych guru, ktorý odvracajú ľudí od reality. </p>
<p><!--more-->
<p>V prvej časti dokumentu sa vracia k vedeckým výdobytkom dnešnej doby, ako aj faktu že veda predĺžila náš život, aby sme sa mohli vzdelávať a rozvíjať našu kreativitu. Zdravý rozum a fakty sú zdrojom nášho napredovania, nie viera v nadprirodzeno. Sú obranou voči fundamentalistom a tých ktorý profitujú z iracionality. Zameria sa aj na astrológiu ktorá delí ľudí do rôznych stereotypov bez hocijakých dôkazov.
<p>V druhej časti sa Dawkins zameriava na rôzne druhy alternatívneho liečiteľstva, terapií a ich dnešnú popularitu. Od starej medicíny až po vyháňanie zlých duchov.
<p>Každá časť trvá približne 50 minút. Dokument je v angličtine.<br />
<h4>Prvá časť</h4>
<p>
<div class="wlWriterSmartContent" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:6c1529b7-c72f-4a68-99ce-088c4654df2b" style="display:inline;margin:0;padding:0;">
<div>[googlevideo=http://video.google.com/videoplay?docid=-7218293233140975017]</div>
</div>
<h4>Druhá časť</h4>
<div class="wlWriterSmartContent" id="scid:5737277B-5D6D-4f48-ABFC-DD9C333F4C5D:af6f75f1-6dfb-4826-9745-8ccf3e01e457" style="display:inline;margin:0;padding:0;">
<div>[googlevideo=http://video.google.com/videoplay?docid=-4720837385783230047]</div>
</div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Miturile medicale ale gândirii pozitive]]></title>
<link>http://mariko21.wordpress.com/?p=334</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 23:29:37 +0000</pubDate>
<dc:creator>Mariko21</dc:creator>
<guid>http://mariko21.wordpress.com/?p=334</guid>
<description><![CDATA[

Optimismul vindecă mai repede bolile, cred americanii. Studiile arată însă că pofta de viaţ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://i33.tinypic.com/34nnsat.png" alt="null" /></p>
<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;">Optimismul vindecă mai repede bolile, cred americanii. Studiile arată însă că pofta de viaţă are limitele ei.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;">O stare de spirit pozitivă îi convinge pe cei mai mulţi că e eficientă în lupta cu maladiile, observă cercetătorii, iar o seamă de studii recente par să le dea dreptate. Potrivit unui studiu realizat de Universitatea Ben-Gurion (Israel), femeile care au trecut prin divorţuri sau prin decese în familie sunt mai predispuse la a fi diagnosticate cu cancer de sân decât cele cu o viaţă mai stabilă.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;"><!--more--></span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;">Starea emoţională nu este cel mai sensibil indicator, spune în replică James Coyne, directorul Departamentului de oncologie din cadrul Abramson Cancer Center din SUA, care dă exemplu cancerul de gât şi cel cerebral, care nu „răspund“ la buna dispoziţie: <em>„Problema cu cancerul este că e o maladie foarte complexă.<br />
</em></span>
</p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;"><em>În momentul în care este diagnosticat, acesta poate să fi pătruns în corp de ani buni“</em>. În cazul altor maladii, oamenii de ştiinţă dau credit optimiştilor şi dezvăluie că starea de spirit poate prezice dacă o persoană va suferi un al doilea atac cardiac.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;">Explicaţia ţine de faptul că sistemul imunitar interacţionează cu creierul. Cum imunitatea joacă un rol în inflamarea arterelor, care poate declanşa un atac cardiac, se poate face o astfel de conexiune. Starea emoţională mai poate afecta sănătatea şi prin modul în care pacienţii se motivează să urmeze un anumit tratament.</span></p>
<p style="text-align:justify;"><span style="color:#808080;"><em>„Dacă o persoană gândeşte pozitiv, sunt şanse mai mari să urmeze un tratament sau o dietă. Pe când atunci când treci printr-o depresie, dormi mai prost şi asta afectează sănătatea“,</em> spune Anne Harrington, profesor în istoria ştiinţelor la Harvard. Harrington avertizează totuşi că „<em>interpretarea eronată a acestor cercetări îi poate determina pe oameni să le fie teamă să-şi exprime adevăratele sentimente, lucru care poate fi extrem de stresant“</em>. </span></p>
<h6 style="text-align:right;"><a href="http://cotidianul.ro/miturile_medicale_ale_gandirii_pozitive-56827.html" target="_blank">Citeste in original acest articol din <em>Cotidianul</em></a></h6>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[http://www.iohosmessocosi.it/5Motivi_1_a.aspx]]></title>
<link>http://iohosmessocosi.wordpress.com/?p=137</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 21:38:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>quitlikeme</dc:creator>
<guid>http://iohosmessocosi.wordpress.com/?p=137</guid>
<description><![CDATA[


UN BUON MOTIVO PER SMETTERE




Un fumatore  conosce perfettamente  le patologie i disturbi che]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<table style="width:100%;" border="0">
<tbody>
<tr>
<td style="font-size:15pt;color:red;height:46px;text-align:left;" colspan="2">UN BUON MOTIVO PER SMETTERE</td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;width:316px;height:214px;text-align:left;">
<div><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"></p>
<div><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;">Un fumatore  conosce perfettamente  le patologie i disturbi che il fumo provoca ed i rischi di malattie che potrà soffrire in futuro ma allora perchè non smette?Una delle risposte e la “PAURA”, paura di non farcela,paura di ricadere,paura di ingrassare,etc</span></div>
<p></span></div>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[OSSA "FUNZIONANTI" DALLE STAMINALI - SVOLTA NELLA MEDICINA RIGENERATIVA]]></title>
<link>http://laltraitaliablog.wordpress.com/?p=62</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 19:50:26 +0000</pubDate>
<dc:creator>alpenliebe111</dc:creator>
<guid>http://laltraitaliablog.wordpress.com/?p=62</guid>
<description><![CDATA[Come foglie e corteccia al tronco di un albero, così i nostri muscoli stanno avviluppati alle ossa.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://laltraitaliablog.files.wordpress.com/2008/09/staminali.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-63" src="http://laltraitaliablog.wordpress.com/files/2008/09/staminali.jpg" alt="" width="230" height="164" /></a>Come foglie e corteccia al tronco di un albero, così i nostri muscoli stanno avviluppati alle ossa. Un rapporto simbiotico fondamentale per la sopravvivenza, che finalmente la scienza ha riprodotto in laboratorio. Le ossa artificiali prodotte finora, per quanto funzionali, non hanno mai avuto la capacità di aderire ai tendini in modo naturale. I bioingegneri del Georgia Institute of Technology di Atlanta sono però riusciti a superare questo limite e, utilizzando cellule della pelle, hanno creato ossa in grado di imitare la capacità di quelle naturali di aderire a tendini, legamenti e tessuti.</p>
<p>"Una delle sfide più importanti della medicina rigenerativa - spiega Andres Garcia, docente presso la George W. Woodruff School of Mechanical Engineering del Georgia Tech e coordinatore del progetto di ricerca - è quella di creare un'integrazione perfetta tra organi, ossa e tessuti. Questa scoperta rappresenta un passo importante verso la riproduzione di questa armonia".</p>
<p>I ricercatori sono riusciti a trasformare alcuni fibroblasti che compongono i tessuti dei tendini in cellule ossee vere e proprie e questa tecnica potrebbe aprire l'orizzonte anche alla creazione di legamenti ex novo. Garcia e la sua equipe hanno già sperimentato le ossa artificiali, osservandole "in vivo" per alcune settimane: il processo di adattamento e integrazione con i tendini è stato graduale e si è concluso con successo. Il prossimo obiettivo, spiega Garcia, sarà quello di impiantarle su un essere vivente per un periodo di tempo ancora più lungo.</p>
<p>Già nel 2005 un gruppo di ricercatori statunitensi aveva isolato cellulestaminali dalla pelle umana, coltivandole in laboratorio e inducendole a crescere come cellule del grasso, dei muscoli e delle ossa. Si trattò allora di uno dei primi studi in cui si dimostrò la capacità di una cellula staminale adulta di convertirsi in molteplici tipi di tessuti. In soli tre anni la scienza ha compiuto preziosi passi avanti e quelli che allora erano timidi tentativi sono oggi diventati una realtà sulla quale lavorare per la ricostruzione di intere parti da scoperta, pubblicata sulla rivista scientifica <em>Proceedings of the National Academy of Sciences</em>, ha infatti incontrato il parere entusiasta della comunità scientifica: "Un momento importante - ha detto il<br />
professor Giovanni Orlandini, preside della facoltà di Medicina di Firenze e presidente della Società Italiana di Anatomia e Istologia - che mette la parola fine al rischio di rigetto e regala una speranza concreta a tutti coloro che, per colpa di un osteosarcoma o di un<br />
incidente, hanno perso un arto".</p>
<p>Come ricorda il professore, finora i sostituti delle ossa erano molti e diversi: "Quando ho iniziato a lavorare, 40 anni fa, usavamo protesi fatte con resina speciale o metallo. Ma il rischio di rigetto era elevatissimo. Oggi, grazie alle cellule staminali, la medicina riparatrice va incontro a una nuova era".</p>
<p>Orlandini mette però in guardia da abusi e manipolazioni: "Non dimentichiamo che questo tipo di medicina può anche rivelarsi pericolosa. L'utilizzo dei raggi X ha portato, ad esempio, al proliferare di dermatiti e tumori e non è escluso che una terapia di questo tipo possa eliminare un problema e provocarne un altro. E' ancora tutto in fase di sperimentazione". Sperimentazione che ha già portato, a Firenze, alla ricostruzione di un rene in laboratorio. Piccoli passi che sono passi da gigante, grandi quanto la speranza di un malato.el corpo.</p>
<p><!-- fine TESTO --></p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
