Ahora tengo que vivir como Pac man, solo que a la inversa, ya no debo comer palabras o pensamientos, ahora debo escupirlos.

Debo escupir cada punto del tablero.

Pacman defecando los punticos.

______///___

για τη διαδικασία της προσοχής προυποτίθεται μια ικανοποιητική παροχή οξυγόνου. αδύνατη η αναπνοή εκεί έξω τη σήμερον ημέρα. κυρίες και κύριοι τώρα τρέχουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε. ο κύριος στο μετρό με συμβουλεύει να μη κουνάω το πόδι μου νευρικά. Θέλω να του χώσω μπουνιά. επιμένει. επιλέγω να μη ακούσω μπλοκάροντας τον με κουφές σκέψεις.

σκέφτομαι να πάω στο σταθμό Λαρίσης και να πάω στο διάολο (μετά τον παλαιοφάρσαλο δυο στάσεις, or something).

αν ήμουν σαπουνόπερα θα πήγαινα στο Λονδίνο για "να σκεφτώ". δεν είμαι και καταλήγω σε κρεπερί της γειτονιάς. εικετεύω να μη μου βάλει πάλει δύο κιλά σοκολάτα. Πρέπει να με λυπήθηκε τόσο σπαρακτικά που το πα, αλλά φευ δε με υπάκουσε. Πάλι σκατά είναι το στομάχι μου. Τρέφομαι με σκατά. (ουαου είμαστε ότι τρώμε) Δε μπαίνουν τα σωστά αμινοξέα απ τη διατροφή, γι αυτό να δεις δε μπορώ να παράγω χαρά-ευτυχία-ευεξία-και-στα-δικά-σας.

Θα πάρω ΚΝΟΡ ΒΙ που είναι για το πούτσο η γεύση σου, και όταν τα πιεις παθαίνεις μια τρελή γνωστική ασυμφωνία λέγοντας "πίεσα τον εαυτό μου να πιει αυτό το ξέρασμα, δε μπορεί να μη κάνει καλό στον γαμημένο τον οργανισμό".με τέτοιες παραγωγικές σκέψεις περνάει η ώρα.

το ΙΚΕΑ σφαιρικό φωτιστικό κουνιέται που και που χωρίς ιδαίτερο λόγο κι εγώ βαριέμαι θανάσιμα χωρίς κανένα πανικό πια και με μια διάχυτη αίσθηση απογοήτευσης που μυρίζει ταϊλανδέζικη καβουρόψυχα.

όταν τα υλικά τους θέλουν να διασταλλούν λόγω της κραυγαλέας ζεύστης τα ίδια αρχίζουν και μπάζουν γίνονται κουτιά, πιέζουν με τους τοίχους τους έρημους ενοίκους. νιώθω το ταβάνι να κολλάει στους ώμους μου. Το χειμώνα αντίστοιχα γίνονται απέρατα, δυσκολεύεσαι να βρεις μια ζεστή απόμερη γωνία.

επίσης έχουν μια φοβερή δύναμη να αυξομειώνουν τη βαρύτητα. Κάτι μέρες το πάτωμα σε τραβάει με βία μέχρι να γίνεις χαλκομανία στο παρκέ. Άλλες φορές δε μπορείς να περπατήσεις καν γιατί έχεις ανυψωθεί και βρίσκεσαι να χαιρετάς αστέρια και ΙΚΕΑ μεγάλα στρογγυλά χάρτινα φωτιστικά.

κάτι μαγικά κουτιά ειδικά φτιαγμένα για δύσκολα στην ερμηνεία τρικ. Βάζεις λίγη ζέστη. λίγη άπνοια. έναν άνθρωπο. βγάζεις ένα περίεργο όνειρο, βίδες και σκόνη.

το υπέρτατο παιχνίδι που μπορεί να παίξει ένα σπίτι εντοπίζεται στην εναλλαγή της μέρας με τη νύχτα. εκεί μπορείς πλέον να πιστείς ότι υπάρχει κάτι ύποπτο καθώς ο χώρος όχι μόνο αλλάζει αλλά το κάνει και με έναν ενοχλητικά έντονο χώρο. Τραβάει σκιές όπου εμποδίζουν. επιμηκύνει τις γραμμές των επίπλων, αλλάζει μυρωδιά. κουνάει νευρικά τις πόρτες.

για το τέλος άφησα το πλέον εξηγήσιμο και συνηθισμένο. οι ομιλίες του σπιτιού. Τα στοιχιωμένα σπίτια που μουρμουράν απ τους σωλήνες τους, τα σαρκαστικά φουτουριστικά σπίτια που κοροϊδεύουν τις ρομαντικές σκέψεις των ιδιοκτητών τους και τους κάνουν να αισθάνονται εντελώς βλάκες, τα σπίτια που είναι σκατά και μοιρολογούν στα καταπονημένα αυτιά δυστυχών ενοίκων. τα σπίτια χωρίς μνήμη που ξερνούν σωμόν τσιτάτα του πάολο Κοέλο, τα σπίτια που σιγοτραγουδούν αμέσως μετά την λήξη ενός σύντομου αλλά περιεκτικού οργασμού.

seniai ką nors berašiau, bet jau kaupias kaupias ir manau greitu metu sprogs. Stipriai.
Nepasveikinau su vasara (nes pats turbūt jos nejaučiu). Bet visvien. Su vasara !

Je suis exténuée, mon corps le crie, mes amis (oui, toi et toi aussi, vous cachez pas, c'est bien de vous que je cause !) me répètent à tour de rôle que le sommeil est important, mais je suis incapable de me coucher avant minuit... A croire que je suis plus citrouille que carosse !

Je rêve de l'Amour. Je veux être libre de lui appartenir (elle n'est pas belle cette contradiction !), je le veux à moi, rien qu'à moi. Sauf que je le partage, tous les jours un peu plus. Tous les jours un peu mal (et dire que je n'ai jamais été jalouse ! )

Je suis en manque. En manque de calins, de sexe, de tout et j'envoie balader tous mes fucking friends... (qui vont finir par me rayer de leur carnet d'adresse)

Je suis pleine de larmes et j'écoute Tori amos, Brel, Emily Jane white, Ane brun, Gary Jules et je ne regarde que des films tristes, histoire de me remonter le moral !

Je déteste les chaines de tags et je réponds à celle-là !

Et puis je suis rebelle, alors j'enchaîne personne... A vous de voir !

Mais dans chaque projection future de Moi, ma vie est sans lui, sans l'homme avec lequel je vis en parrallèle.

J'aimerais y voir l'amoureux, mais la boule de cristal est floue. Pourtant, je ne m'abandonne pas au sort. Je sais ma chance de tenir cet éphémère si fragile au creux de ma main que je le regarde, je le chéris, je le protège. Tous les jours, un autre jour.

Aku menyadari banyak kali aku berusaha lari dari masalah, buat masalah baru....Sampai di satu titik di mana aku capek lari terus.

Aku putuskan untuk menghadapi masalah itu, masuk ke dalam masalah itu, menjalaninya, enjoy dengannya, dan dengan tabah...mencari jalan kelurnya....Toh aku gak akan mati dengan banyak masalah, cuma orang mati yang gak punya masalah..Iya kan?

Il pleut. Pas que dehors. Tous mes muscles sont serrés. J'ai froid.

Je roule mes bosses. L'impression d'être seule. Même si je sais que l'amoureux est là. Mais besoin de chaud. Impossible ?

Il est à côté, juste là, transparent et pourtant si étouffant. Il est celui qui a décidé de ne pas voir. De ne pas sentir que c'est la fin. Celui qui fait l'autruche.

Tu veux vivre vraiment ma cocotte ? Mais sais-tu que tu vas en chier ? Sais-tu que la vie seule c'est le bordel, y a les pneus que t'es infoutue de changer, les nuits froides, la feuille d'impôt...

Les conseilleurs sont rarement les payeurs, pourtant, je sais qu'ils ont raison. Mais je sais aussi, que là, je meurs, à petit feu. Doucement. Tout doucement.

"enjoy the hard work, n enjoy the reward of it..."

maybe u would say, everybody knows about it..but in fact, not everybody always that positive or motivated like this..it happens to me, that lazyness thing happens many times to me, eventhough i know i should work harder, but still sometimes that lazyness dominating. 

but this thing, this quote, is very simple, but has strong message and we should always keep it in our mind..rite? it's about think positively.

work hard, and enjoy the reward. it's not about the money, it's about the pleasure and satisfied after doing something with such big effort, rite? 

so, enjoy the hard work guys..

Tadi siang makan-makan sama temen2 sekantor. Dalem rangka ‘ferewell party’ si bos mo ke luar negri dan ’syukuran’ satu proyek udah selesai. Dan beginilah percakapan yang terjadi :

Everybody : ” blabablablablaablaaa… hahahahaaa… balablablablablaaa… hahahahaaha… “

Me : ” wah gila..”

Everybody : “lalalalalaaaaa…. hihihihihihihihiii… llalalalaalalaaaa… hiihihiiihii..”

Me : “iya gitu..”

Everybody : ”nananananananan…. hwahahaha… blahblahablablablabalba…. wakakakakakkk! blablblablabla..”

Me : (just smiling)

Me : (liatin kucing)

Me : (maenin hp)

suddenly…

Si A : “M pendiem banget ya ?”

Me : (mendongak, mulai gugup..)

Si B : “iya diem banget, seorang pendengar yang baik..”

Si C : “iya jadi susah…”

Si E, D ,F, G, H dll : (senyum-senyum sambil ngeliatin M)

Me : (salting, malu, feel so annoyed..)

Me : (semakin autis)

Rasanya seperti mendadak terlempar ke jaman waktu kecil. When i used to be treated like that. I feel like an allien. I feel like in a wrong place. I feel so embarrase. I feel so upset.

I’M NOT DISTURBING ANYBODY BY MY SILENCE,

AREN’T I ???

Buvo keista susitikti vieną buvusią klasiokę, kuri nusprendė, kad teisė - ne jai, todėl stoja į kažkokią ten politologiją or smth.

Tai tiek. O rytoj prasidės botanikos praktika. Mum teko vandens augalai. Tai teks apsiginkluoti botais ir bristi, bristi, bristi...

Nors norisi kartais ir atsipūsti. For sure. Bet nu ai, atsipūsiu, kai pasensiu. Arba šiaip kada nors.

Šiandien buvo IELTS speaking part. Na, viskas buvo kaip ir neblogai, tačiau po metų praleistų universitete mokantis specifinius terminus, supratau, kad kažkiek primiršau tą basic English. O dar ir topic'as labai nekoks pakliuvo "describe the most fascinating animal You have ever seen", bet visgi kažkiek pašnekėjau. Neteigiu, kad jis buvo sunkus, tačiau ganėtinai retas. Tikrai. Iš tikro  keista, kad tokius duoda, nes klausimai, į kuriuos turėjau atsakyti, šiek tiek glumino. Tokiai temai net lietuviškai atsakinėjant reiktų laiko pasiruošti ir gerai pagalvoti, o dabar.... Iš pradžių labai jaudinausi, nes nežinojau ko tikėtis. Tačiau su kiekvienu sakiniu mano kalba darės vis labiau sophisticated ir net nustebau kaip gale pradėjau kalbėti tikra, gryna, inteligentiška anglų kalba. Tas mane pradžiugino. Vadinas dar nesu toks "tūpas". Anyway, labai patiko vertintoja, turbūt net ne lietuvė buvo.

Mano prognozė - 7. Žiūrėsim kaip ten bus...

O jei iš tikro - noriu išvažiuoti. Ir pamiršti/palikti viską, kas yra čia. Ir noriu baidarių/kanojų. Ir kalnų upių.